اکھان

Wikipedia توں
جاو: مدد, کھوج

اکھان کسے بولی وچ سادھ، پکی پینڈی تے سیانی گل، ہوندی اے جیہنوں سارے جاندے نیں تے اوہناں اوہنوں سنیا ہوندا اے۔ ایہ انساناں دا ورتیا ہویا ہویا کوئی کم ہوندا اے۔ ڈاکٹر شہباز ملک اپنی منی پرمنی پنجابی کتاب ساڈے اکھان دے وچ پہلی گل چ لکھدے نیں: "اکھان اک اجیہی نگر سچائی دا ناں اے جیہڑی انسان دی حیاتی وچ واپرے کسے خاص واقعے یاں کعڑی مڑی دے عمل مگروں اکاہرے سٹے دے روپ وچ سامنے آؤندی اے ایس واقعے دی ٹور تے عمل دی چال مکر انسانی تجربہ ٹھاٹھاں مار ریا ہوندا اے۔ نگر سچائی دا ایہ روپ لفظاں دے گھیرے وچ آکے اکھان کہاوت اکھوت یا کہنت اکھواندا اے"[1]


سو سیانے اکو مت تے مورکھ وکھو وکھ۔


بُوہے تے آئی جنج تے ونہو کڑی دے کن


سُتے کتے نوں وٹا نہیں ماری دا


جھت پئي تے مت گئی


ساہ دا کوئی وساہ نہیں


سو کوہ دریا ستھن موڈیاں تے


سو چاچا تے اک پیو سو دارو تے اک گھیو۔


سپاں دے اگے دیوے نئیں بلدے


پھل موسم دا گل ویلے دی


اِک ناں تے سوء سکھ


انھے دے پیر تھلے بٹیرا


جیہڑا جانے آپ نُوں اوہدے جانو باپ نُوں


بُوہے تے آئی جنج تے ونہو کڑی دے کن


چور نالوں پَنڈ کاہلی


انھا ونڈے ریوڑیاں تے مُڑ مُڑ دیوے آپنیاں نُوں


ڈانگ ماریاں پانی دو نئیں ہو جاندا


آپ چنگے جَگ چنگا


بابے بناں بکریاں نیں چردیاں


دھی تریک تے پتر امب


انّا کتا سائیں نوں پونکھے


انھیاں اگے رونا


انی نوں گدھے دا چا


اناں ملاں ٹٹی مسیت


ایانے دی یاری سدا خواری


اے کوڑا تے اے مدان


بال جنجال


بال سب دے سانجھے ہوندے نے


بالاں کولوں شیطان وی ڈر گیا سی


بدو بدی دا سودا نئیں ہوندا


برسے پھگن دون چوگن


برسے چیت ککھ تھوڑے دانے بسیکھ


برے نوں نا ماریے برے دی ماں نوں ماریے


بن سیوا نئیں میوا


رکھا سو پکھا

اتہ پتہ[لکھو]