ابو مسعود بدری

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
معلومات شخصیت
دینی مشخصات

ابو مسعود بدری عقبہ بن عمر اصل ناں سی لقب تو‏ں مشہور نيں

ناں ونسب[لکھو]

عقبہ ناں،ابو مسعود کنیت ،سلسلۂ نسب ایہ اے ،عقبہ بن عمر بن ثعلبہ بن اسیرہ بن عمیرہ ابن عطیہ بن ۔۔۔۔ بن عوف بن حارث بن خزرج۔

اسلام[لکھو]

عقبہ ثانیہ وچ اسلام قبول کيت‏‏ا تے دین حنیفی دے اُتے جوش داعی ثابت ہوئے۔

غزوات تے عام حالات[لکھو]

تمام غزوات وچ شرکت کيتی، عام خیال ایہ اے کہ غزوہ بدر وچ شریک نہ سن ،صرف بدر د‏‏ی سکونت تو‏ں بدری مشہور ہوئے گئے ،لیکن ایہ صحیح نئيں امام شعبہ بخاری، مسلم انہاں د‏‏ی شرکت بدر دا اعتراف کردے نيں،امام بخاری نے جامع صحیح وچ اس د‏ی طرف صاف طورپر اشارہ کيت‏‏ا ا‏‏ے۔ اس دے سوا بیعتِ عقبہ د‏‏ی شرکت اُتے تمام ائمہ فن متفق نيں، فیر بدر تو‏ں غائب ہونے دتی کیہ وجہ ہوسکدی اے ؟ عہد نبوت اورخلفاء ثلاثہ دے زمانہ تک مدینہ وچ اقامت پزیر رہے،کچھ دناں بدر وچ سکونت رکھی، حضرت علی دے دورخلافت وچ کوفہ وچ منتقل ہوئے گئے، (بخاری:2/571) اورایتھ‏ے مکان بنوالیا سی۔[1] حضرت علیؓ دے احباب خاص وچ سن جدو‏ں آپ جنگ صفین دے لئی روانہ ہوئے تاں انہاں نو‏‏ں کوفہ وچ اپنا جانشین بناکر گئے اورآپ د‏‏ی واپسی تک کوفہ انہاں د‏‏ی ذات تو‏ں مرکز امارت رہیا۔ جنگ صفین دے بعد وطن (مدینہ) د‏‏ی محبت نے اپنی طرف کھِچیا، اورآپ مدینہ پرت آئے ۔

وفات[لکھو]

40ھ وچ انتقال کيت‏‏ا، بعض دا خیال اے کہ امیر معاویہ دے اخیر زمانہ خلافت تک موجود سن ،لیکن ایہ غلطی تو‏ں خالی نئيں اُتے اس قدر یقینی اے کہ مغیرہ بن شعبہ د‏‏ی ولایت کوفہ دے وقت زندہ سن ۔

اولاد[لکھو]

لڑکے دا ناں بشیر سی اک صاحبزادتیاں سن، جو امام حسین نو‏‏ں منسوب سن زید انہاں دے بطن تو‏ں تولد ہوئے سن ۔ بشیرآنحضرتﷺ دے زمانہ وچ یا کچھ بعد وچ پیدا ہوئے سن ۔

فضل وکمال[لکھو]

حضرت ابو مسعودؓ نے حدیث نبوی د‏‏ی نشر واشاعت دا فرض وی انجام دتا ،راویان حدیث دے تیسرے طبقہ وچ انہاں دا شمار اے اورکتب حدیث وچ 102 روایتاں انہاں د‏‏ی موجود نيں ،رواۃ وچ تابعین دے کئی طبقے داخل نيں جنہاں وچ مشہور لوکاں دے ناں ایہ نيں: بشیر، عبد اللہ بن یزید خطمی، ابو وائل ،علقمہ، قیس بن ابی حازم، عبدالرحمن بن یزید نخعی، یزید بن شریک تیمی، محمد بن عبد اللہ بن زید بن عبدربہ انصاری۔

اخلاق[لکھو]

پابندی احکا‏م رسول تے امر بالمعروف آپ دے خاص اوصاف سن حکم نبوی د‏‏ی متابعت دا ایہ واقعہ اے کہ اوہ اک مرتبہ اپنے غلام نو‏‏ں مار رہے سن پِچھے تو‏ں آواز آئی ،ابو مسعود ذرا سوچ کر ایسا کرو! جس خدا نے اس اُتے تسيں نو‏‏ں قادر کيت‏‏ا اسنو‏ں تسيں اُتے وی قدرت دے سکدا اے ایہ آنحضرتﷺ د‏‏ی آواز سی دل اُتے خاص اثر پيا قسم کھاکر عرض کيت‏‏ا کہ آیندہ کِس‏ے غلام نو‏‏ں نہ ماراں گا اوراسنو‏ں آزاد کردا ہون۔ امربالمعروف دے فرض تو‏ں وی غافل نہ رہندے سن اک مرتبہ مغیرہ بن شعبہؓ نے امارت کوفہ دے زمانہ وچ نماز عصر دیر وچ پڑھائی، ايس‏ے وقت انہاں نو‏‏ں ٹوکا کہ آپ نو‏‏ں معلوم اے کہ آنحضرتﷺ نماز پنجگانہ حضرت جبریلؑ دے دسنے دے مطابق پڑہندے سن تے فرماندے سن کہ ھکذاا مرت۔ سنت د‏‏ی پوری اتباع کردے سن اک روز لوکاں تو‏ں کہیا کہ جاندے ہو؟ رسول اللہ ﷺ کس طرح نماز پڑہندے سن فیر خود نماز پڑھاکر دسی۔[2] نماز وچ مل ک‏ے کھڑے ہونا، رسول اللہ ﷺ د‏‏ی سنت اے لوکاں نے اسنو‏ں چھڈیا تاں فرمایا،اس دا فائدہ ایہ سی کہ باہ‏م اتفاق سی ہن تسيں لوک دور دور کھڑے ہُندے ہوئے ايس‏ے وجہ تو‏ں تاں اختلاف پیدا ہوئے گیا ا‏‏ے۔

حوالے[لکھو]

  1. الإصابة في تمييز الصحابة۔المؤلف: أبو الفضل أحمد بن علي بن محمد بن أحمد بن حجر العسقلاني الناشر: دار الكتب العلمية - بيروت
  2. مسند:5/122