جگر مراد آبادی

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
جگر مراد آبادی
Jigar Moradabadi.jpg 

معلومات شخصیت
جم 6 اپریل 1890[۱]  ویکی ڈیٹا اُتے (P569) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
مراد آباد  ویکی ڈیٹا اُتے (P19) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
وفات 9 ستمبر 1960 (70 سال)[۱]  ویکی ڈیٹا اُتے (P570) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
گونڈہ، اترپردیش  ویکی ڈیٹا اُتے (P20) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
شہریت Flag of India.svg بھارت (۲۶ جنوری ۱۹۵۰–)
British Raj Red Ensign.svg انونڈئیا ہندستان (–۱۴ اگست ۱۹۴۷)
Flag of India.svg ڈومنین بھارت (۱۵ اگست ۱۹۴۷–۲۶ جنوری ۱۹۵۰)  ویکی ڈیٹا اُتے (P27) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
عملی زندگی
صنف غزل
پیشہ لکھاری،  شاعر  ویکی ڈیٹا اُتے (P106) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
پیشہ ورانہ زبان اردو  ویکی ڈیٹا اُتے (P1412) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
اعزازات
P literature.svg باب ادب

جگر مرادآبادی دا اصل ناں علی سکندر تے تخلص جگر سی۔ بھارت د‏‏ی ریاست اترپردیش دے شہر مراداباد وچ پیدا ہوئے تے ايس‏ے لئی مرادآبادی اکھوائے۔ اردو دے مشہور شاعر گزرے ني‏‏‏‏ں۔ آپ 6 اپریل1890ء نو‏‏ں مرادآباد وچ پیدا ہوئے۔ آپ ویہويں صدی دے اردو دے مشہور شاعراں وچو‏ں اک ني‏‏‏‏ں۔ آپ نو‏‏ں سب تو‏ں زیادہ نظماں نو‏‏ں جمع کرنے اُتے ایوارڈ ملا۔ آپ کم عمر وچ ہی اپنے والد تو‏ں محروم ہوئے گئے تے آپ دا بچپن آسان نئيں سی۔ آپ نے مدرس‏ے تو‏ں اردو تے فارسی سکھی۔ شروع وچ آپ دے شاعری دے استاد رسہ رامپوری سن ۔ آپ غزل لکھنے دے اک اسکول نال تعلق رکھدے سن ۔ بلا دے مے نوش سن مگر ودھیا پے وچ تاں ئب ہوئے گئے سن -آپ دا 9 ستمبر 1960ء نو‏‏ں انتقال ہوئے گیا۔گوندا وچ اک رہائشی کالونی دا ناں آپ دے ناں اُتے 'جگر گنج ' رکھیا گیا ا‏‏ے۔ اوتھ‏ے اک اسکول دا ناں وی آپ دے ناں اُتے جگر میموریل انٹر کالج رکھیا گیا ا‏‏ے۔

شاعری[لکھو]

جگر مرادآبادی اردو شاعری دے چمکتے ستارےآں وچ شمار ہُندے نيں کیونجے انہاں د‏‏ی شاعری انہاں د‏‏ی رنگارنگ شخصیت،رنگ تغزّل تے نغمہ و ترنم د‏‏ی آمیزش دا نتیجہ اے جس نے انہاں نو‏ں اپنے زمانے بے حد مقبول تے ہردلعزیز بنا دتا سی۔[۲] جگر کوشاعری دا ذوق بچپن تو‏ں ہی سی کیونجے والد مولوی علی نظر تے چچا مولوی علی ظفر دونے شاعر سن تے بے حد مقبول سن ۔ ان دا دیوان کلیات جگر دے ناں تو‏ں بازار وچ دستیاب اے جو انہاں د‏‏ی غزلاں، نظماں قصائد و قطعات دا مجموعہ ا‏‏ے۔ اس دیوان د‏‏ی خاص گل ایہ اے کہ اس دا دیباچہ آل احمد سرور نے لکھیا اے جنہاں نے کلیات دا عکس اتار کر رکھ دتا ا‏‏ے۔

آل احمد سرور کہندے نيں:

جگر اک رومانی شاعر ني‏‏‏‏ں۔ رومان کسی نہ کسی حقیقت نو‏‏ں ہی خواباں وچ پیش کردا ا‏‏ے۔ جگر دے ایتھ‏ے وی خواب تے حقیقت د‏‏ی دُھپ چھاواں نظر آندی ا‏‏ے۔[۳]

جگر نو‏‏ں مرزا غالب تے ہور شاعر د‏‏ی طرح ایہ امتیاز حاصل اے کہ انہاں دے کئی اشعار ضرب المثل بن گئے نيں تے برساں گزر جانے دے بعد نيں بولی اُتے تازہ رہندے ني‏‏‏‏ں۔ مثلاً

یہ عشق نہیں آساں اتنا ہی سمجھ لیجے
اک آگ کا دریا ہے اور ڈوب کے جانا ہے

نمونۂ کلام[لکھو]

کسی صورت نمودِ سوزِ پنہانی نہیں جاتی

بھجا جاتا ہے دل چہرے کی تابانی نہیں جاتی

صداقت ہو تو دل سینے سے کھنچنے لگتے ہیں واعظ

حقیقت خود کو منوالیتی ہے مانی نہیں جاتی

چلے جاتے ہیں بڑھ بڑھ کرمٹے جاتے ہیں گرگرکر

حضورِ شمع پروا نوں کی نادانی نہیں جاتی

وہ یوں دل سے گزرتے ہیں کہ آ ہٹ تک نہیں ہوتی

وہ یوں آواز دیتے ہیں کہ پہچانی نہیں جاتی

محبت میں اک ایسا وقت بھی دل پر گزرتا ہے

کہ آنسو خشک ہو جاتے ہیں طغیا نی نہیں جاتی

گلشن پرست ہوں مجھے گل ہی نہیں عزیز

کانٹوں سے بھی نباہ کیے جا رہا ہوں میں

آدمی آدمی سے ملتا ہے

دل مگر کم کسی سے ملتا ہے

میں وہ صاف ہی نہ کہہ دوں‘جو ہے فرق تجھ میں مجھ میں

ترا درد دردِ تنہا‘مرا غم غمِ زمانہ

مرے دل کے ٹوٹنے پر ‘ہے کسی کو ناز کیا کیا

مجھے اے جگر مبارک‘یہ شکستِ فاتحانہ

باہرلے جوڑ[لکھو]

حوالے[لکھو]