دیوان شمس تبریزی

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
دیوان شمس تبریزی دا اک پنہ، اندازاً 1503

دیوان کبیر جاں دیوان شمس تبریزی (فارسی: دیوان شمس تبریزی‎) جاں دیوان شمس مولانا جلال الدین رومی دے شاہکاراں وچوں اک ہے۔ ایہہ 40,000 توں ودھ شعراں دا مجموعہ ہے اتے ایہدی بولی نویں فارسی ہے اور اسنوں فارسی ساہت دیاں مہانتم رچناواں وچوں اک سمجھیا جاندا ہے۔

دیوان کبیر وچّ اسلام توں پہلاں شاعری دیاں کئی صنفاں موجود ہن (یعنی: غزلاں، رباعیاں اتے ترجیئے)۔ اس وچّ (فورجانفر دے اڈیشن مطابق) 44,282 سطراں ہن۔ [1] ایہہ اڈیشن سبھ توں پرانے کھرڑیاں تے آدھارت ہے اتے اس مطابق : 3,229 غزلاں (کلّ سطراں = 34,662); 44 طرزی-بندی (کلّ سطراں = 1698); اتے 1,983 رباعیاں (کلّ سطراں = 7932).[2] بھاویں بوہتے شعراں دی بولی نویں فارسی ہے، کجھ کو عربی، اتے تھوڑیاں جہیاں فارسی/یونانی مکس بولی وچّ وی ہن۔ 'دیوان شمس تبریزی' نام، رومی دے مرشد اتے دوست شمس تبریزی دے اعزاز وچّ رکھیا گیا ہے۔

دیوان کبیر 1366
مولانا مقبرہ، قونیہ، ترکی

حوالے[لکھو]

  1. Furuzanfar, Badi-uz-zaman. Kulliyat-e Shams, 8 vols., Tehran: Amir Kabir Press, 1957-66. Critical edition of the collected odes, qutrains and other poems of Rumi with glossary and notes.
  2. http://www.dar-al-masnavi.org/about_divan.html