نواب کرناٹک

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
کرناٹک دے نوابوں دا نشان

کرناٹک (آرکاٹ) دے نواباں نے جنوبی بھارت دے مشرقی حصے اُتے 1690ء توں 1801ء تک حکومت کیتی ۔ ابتدا وچ انہاں نے آرکاٹ، ویلور شہر نوں اپنا دار الحکومت بنایا سی ۔ انہاں دا عرصۂ اقتدار تامل ناڈو دی تاریخ وچ اک اہم دور اے، جس وچ مغلیہ سلطنت دا شیرازہ بکھردا چلیا گیا تے متحدہ ہندوستان وچ طوائف الملوکی دا دور دورہ سی ۔ اس پرآشوب دور وچ انگریز نت نئی پالیسیاں تے سازشاں نال ملک دے چپے چپے اُتے قابض ہو رہے سن تے تمام ملک ہمالیہ توں لے کے راس کماری تک قتل، غارتگری تے لوٹ مار دا جولان گاہ بنا ہویا سی ۔

جغرافیہ تے سرحداں[لکھو]

ماضی دا کرناٹِک موجودہ تامل ناڈو تے آندھرا پردیش دے پاس واقع سی ، شمال وچ دریائے کرشنا توں جنوب دے کولیدم دریا تک وسیع، تے مغرب وچ کڈپہ، سیلم تے ڈنڈیگل سن ، جو بعد وچ سلطنت خداداد میسور دا حصہ بنے۔

عام طور اُتے مشرقی گھاٹ تے ساحل کورامانڈل تے مغربی گھاٹ دے درمیان وچ جنوبی بھارت دے علاقے نوں کرناٹک دا ناں دتا جاندا سی ۔ کرناٹک، پالگھاٹ توں بیدر تے شمال وچ آندھرا پردیش دے ضلع گنٹور توں جنوب وچ راس کنیاکماری تک وی کسے حد تک کہیا جاندا رہیا اے۔

نواب زیر اثر مغلیہ سلطنت 1690ء توں 1732ء[لکھو]

خود مختاری 1732ء توں 1801ء[لکھو]

کمپنی بہادر دا دور[لکھو]

کرناٹک دے نواباں دی فہرست[لکھو]

1702 ء وچ مغلیہ سلطنت دے صوبہ کرناٹک دے صوابائی نواب نواب داؤد خان نے قلعہ سینٹ جارج، بھارت اُتے تن مہینےآں دے لئے قبضہ کرلیا۔[1] the governor of the fort Thomas Pitt was instructed by the ایسٹ انڈیا کمپنی to vie for peace.
Death of the Nawab انورالدین محمد خان فرانسیسیاں دے خلاف جنگ لڑدے ہوئے شہید ہوگئے، 1749۔ تصویر - پال فلپوٹیکس۔
Siege of Arcot was a major battle fought between Robert Clive and the combined forces of the مغلیہ سلطنت's Nawab of the Carnatic، Chanda Sahib، assisted by a small number of troops from the فرانسیسی ایسٹ انڈیا کمپنی۔
عمدۃ العمرا، کرناٹک دے نواب تے ٹیپو سلطان دے ساتھی ۔

کرناٹک یا کارناٹک نواب جنہاں آرکا ٹ نواب وی کہیا جاندا اے 1690ء توں 1801ء تک انہاں نے سلطنت کیتی ۔ ابتدائی دور وچ انہاں نے آرکاٹ ویلور نوں اپنا دارالحکومت بنائی۔ انہاں دا دور نہایت ہی اہم دور رہیا۔ جو مغلیہ سلطنت، مراٹھا سلطنت تے برطانوی راج وچ منتقل ہویا۔

کرناٹک یا کارناٹک[لکھو]

پرانی کرناٹک ریاست شہر چینائی توں لے کے شہر سیلم تے دنڈیگل تک تے شہر کڈپہ توں لے کے کنیاکماری تک پھیلی ہوئی سی ۔ تے مغرب دی جانب مغلیہ سلطنت دے حدود سن تو شمال دی جانب سلطنت خداداد میسور دے حدود سن ۔ انہاں دے حدود مراٹھا سلطنت نال وی ملدے سن ۔ اُس دور وچ کرناٹک ناں عام طور اُتے اس علاقے نوں دتا گیا سی ، مغربی گھاٹ توں لے کے کورامانڈل ساحل تک تے بیدر توں پالگھاٹ تک، تے آندھرا پردیش دے ضلع گنٹور توں لے کے جنوب وچ راس کنیاکماری تک دا وسیع علاقہ۔

تریخ[لکھو]

کرناٹک نواباں دی نسب خلیفہ دوم حضرت عمر بن خطاب نال جا ملتی اے۔ [1] نوابی سلسلے دی شروعات پہلے نواب ذوالفقار علی خان توں شروع ہوندی اے جنہیں 1692ء وچ مغلیہ سلطان اورنگزیب عالمگیر نے مقرر کیتا سی ۔ کرناٹک نواب حکمرانی دے بانی ذوالفقار علی خان سن ۔ اس توں قبل ایہ حکمرانی مراٹھا سلطنت دے ماتحت سی جو راجارام چھترپتی دی حکمرانی وچ سی ۔ [2] With the Vijayanagara Empire in serious decline, the Nawabdom of the Carnatic controlled a vast territory south of the دریائے کرشنا۔ The Nawab Saadatullah Khan I (1710–1732) moved his court from Gingee to Arcot. His successor Dost Ali (1732–1740) conquered and annexed مدورائی in 1736.

In 1740, the مراٹھا forces descended on Arcot. They attacked the Nawab, Dost Ali Khan، in the pass of Damalcherry. In the war that followed, Dost Ali, one of his sons Hasan Ali, and a number of prominent persons lost their lives. This initial success at once enhanced Maratha prestige in the south. From Damalcherry the Marathas proceeded to Arcot, which surrendered to them without much resistance. Chanda Saheb and his son were arrested and sent to ناگپور۔

محمد علی خان والاجاہ (1749–1795)، 1765ء وچ حاکم بنے۔

The growing influences of the English and the French and their colonial wars had a huge impact on the Carnatic. Wallajah supported the English against the French and سلطان حیدر علی، placing him heavily in debt. As a result he had to surrender much of his territory to the East India Company۔

The thirteenth Nawab, Ghulam Muhammad Ghouse Khan (1825–1855)، died without issue, and the British annexed the Carnatic Nawabdom, applying the doctrine of lapse۔ Ghouse Khan's uncle Azim Jah was created the first Prince of Arcot (Amir-e-Arcot) in 1867 by ملکہ وکٹوریہ، and was given a tax free-pension in perpetuity. This privilege continues to be honoured by the حکومت ہند۔ This status is protected by the دستور ہند، and the family continues to retain its privileges and titles. The current Prince of Arcot, Abdul Ali, inherited the title in جولائی 1994.

فہرست حکمران[لکھو]

کرناٹک یا آرکاڑ یا آرکاٹ دے صوبہ دار نواب[لکھو]

ناں حکمرانی دی ابتداء حکمرانی دا اختتام
1 ذوالفقار نصرت جنگ 1692 1703
2 داؤد خان پنی 1703 1710
3 سعادت اللہ خان اول 1710 1732
4 دوست علی خان 1732 1740
5 صفدر علی خان 1740 1742
6 سعادت اللہ خان دوم 1742 1744
7 انورالدین خان 1744 3 اگست 1749

کرناٹک دے نیم آزاد نواب[لکھو]

Name حکمرانی دی ابتداء حکمرانی دا خاتمہ
1 انورالدین خان 1744 3 اگست 1749

یورپی اثر رسوخ وچ کرناٹک نواب[لکھو]

ناں حکمرانی دی ابتدا حکمرانی دا اختتام
1 چندا صاحب 1749 1752
1 محمد علی خان والاجاہ 3 اگست 1749 16 اکتوبر 1795
3 عمدۃ العمراء 1795 1801
4 عظیم الدولہ 1801 1819
4 اعظم جاہ 1819 1825
4 غلام محمد غوث خان 1825 1855

آرکاٹ دے نواب[لکھو]

Lineage
امیر دور حکومت
عظیم جاہ 1867–1874
سر ظہیرالدولہ بہادر 1874–1879
Intizam-ul-Mulk Muazzal ud-Daula Bahadur 1879–1889
Sir Muhammad Munawar Khan Bahadur 1889–1903
Sir Ghulam Muhammad Ali Khan Bahadur 1903–1952
غلام محی الدین خان بہادر 1952–1969
غلام محمد عبدالقادر 1969–1993
محمد عبدالعلی 1993- توں اب تک

ہور ویکھو[لکھو]

حوالے[لکھو]