چھلہ (گیت)

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

چھلا جگنی دے وانگ پنجابی لوک گیتاں نال جڑی اک برتانتک جگت اے۔ اس نوں بہت سارے گائکاں نے گایا اے جنہاں وچ عنایت علی، گرداس مان اتے شوکت علی شامل ہن۔ عنایت علی دا گایا بہت اعلیٰ منیا جاندا اے۔ اس دا اک ہور روپ ربی شیرگل نے وی گیا اے۔ اس دے نال اک دند-کہانی وی جڑی ہوئی اے۔[1]

دند-کہانی[لکھو]

سانجھے پنجاب وچ جھلا نام دا اک ملاح سی جلا (جھلا)۔ چھلا اسدا اکلوتا پتر سی۔ بچپن وچ ہی چھلے دی ماں چل وسی۔ گھر وچ بس باپ پتّ رہِ گئے۔ جھلا بیٹے نوں کدے اکلا نہیں سی چھڈدا۔ کشتی واہندا تاں بیٹے نوں وی نال لے جاندا۔ اک دن جھلے دی طبیعت ٹھیک نہیں سی۔ اسنے سواریاں نوں پار لے جان توں منع کر دتا۔ سواریاں نے ضد کیتی کہ ‘اپنی جگہ اپنے بیٹے نوں بھیج دے۔ وڈا ہو گیا ہی۔ کشتی چلا لویگا۔’ جھلا پہلاں تاں نہیں منیا۔ پر سواریاں نے ضد کیتی تاں بیٹے نوں بھیجنا پے گیا۔

کجھ کہندے ہن چھلا رسّ کے کشتی لے گیا سی۔ چھلے دی کہانی دا اک ہور ورژن وی ملدا اے، جتھے چھلا اک انسان دا نام نہ ہو کے اک گہنے دا نام اے۔ اس کہانی وچ کسے دا شوہر غیرملک گیا اے، کسے دا عاشق وچھڑیا اے اتے چھلا نشانی دے گیا اے۔ اتھے سندری چھلا ویکھ ویکھ برہا دے دکھ گاؤندی اے۔ ادھر ‘چھلا’ گلی گلی روندا پھردا اے۔

پر مکھ کہانی جھلے دے چھلے دی اے، چھلا جو کشتی لے کے گیا تے پھر نہیں پرتیا۔ پانی وچ ڈبّ مویا جاں کسے جنگلی جانور دے اڑکے آ گیا۔ جھلا بیٹے توں وچھڑکے پاگل ہو گیا۔ ادوں توں پاگلپن دیاں گلاں کرن والیاں نوں جھلا کہہ دندے ہن لوک۔ دریا کنڈھے بیٹے نوں کئی دناں تک لبھدا رہا۔ پتر نہیں ملیا تاں اسنے گاؤنا شروع کر دتا۔

گیت دا اک روپ[لکھو]

جاوو نی کوئی موڑ لیاوو
نی میرے نال گیا جے لڑ کے
ﷲ کرے آ جاوے جے سوہنا
دیواں جان قدماں وچ دھر کے
چھلا بیڑی پور اے
وطن ماہی دا دور اے
جانا پہلے پور اے
گل سن چھلیا او چھورا
دل نوں لایا اے جھورا
چھلا کالیاں مرچاں
مہرا پی کے مرساں
سر تیرے چڑھ ساں
گل سن او چھلیا
ڈھولا تیرے توں کادا اولاّ
چھلا نوں نوں تھیوے
پتر مٹھے میوے
اللہ سبھ نوں دیوے
چھلا چیچی پایا
دھیاں دھن نے پرایا
چھلا لشکاں مارے
ماواں جاندیاں وارے
پتّ پچھیاں دے بھارے
ﷲ سنگ نہ نکھیڑے
۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.
۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.
۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.
۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.۔.
چھلا پایا گہنے
سدا ماپے نہیں رہنے
دکھ جندڑی دے سہنے
گل سن ڈھولا
ساڑ کے کیتا ای کولا
چھلا مڑ کے نہیں آیا
رونا عمراں دا پایا
ملیا ای دیس پرایا
گل سن چھلیا
او ڈھولا قانوں پاناں اے رولا
چھلا ہویا ویری
سجن بجھّ گئے کچہری
روواں شکر دوپہری
گل سن چھلیا
پاوے، برا ویلا نہ آوے۔

حوالے[لکھو]