چینی اتحاد

چینی اتحاد
منسوب	مجوزہ ریاستی انضمام ،  سیاسی نظریہ
تاریخ تاسیس	1970ء کی دہائی
انتظامی تقسیم

 

PRC sign in Xiamen reading "一国两制统一中国" (Yīguó liǎngzhì tǒngyī zhōngguó, tr. "One country, two systems unites China")

PRC sign in Mawei reading "和平统一 一国两制" (Hépíng tǒngyī yīguó liǎngzhì, tr. "Achieve peaceful reunification under one country, two systems")

ROC sign in Dadan reading "三民主義統一中國" (Sānmín zhǔyì tǒngyī zhōngguó, tr. "The Three Principles of the People unites China")

 

چینی اتحاد ، جہنوں کراس اسٹریٹ اتحاد یا چینی مڑ اتحاد وی آکھیا جاندا اے، عوامی جمہوریہ چین ("چین" یا "مین لینڈ چین") تے جمہوریہ چین ("تائیوان") ولوں اک سیاسی ہستی دے تحت، ممکنہ طور تے دو جمہوریہ دے وچکار دوبارہ اتحاد دی تشکیل دے تحت، اس ویلے کنٹرول یا دعویٰ کردہ علاقیاں دا ممکنہ اتحاد اے ۔ تائیوان دی مکمل آزادی دے نال، اتحاد تائیوان دی سیاسی حیثیت دے سوالاں نو حل کرن دی اہم تجاویز چوں اک اے، جہڑی کراس اسٹریٹ تعلقات دا مرکزی مرکز اے۔

1895 وچ ، چین دے منچو د‏‏ی قیادت وچ چنگ خاندان پہلی چین جاپانی جنگ وچ ہار گیا تے شیمونوسکی دے معاہدے اُتے دستخط کرنے دے بعد تائیوان تے پینگہو نو‏‏ں جاپان د‏‏ی سلطنت دے حوالے کرنے اُتے مجبور ہويا۔ 1912ء چ چنگ ٹبر دا تختہ الٹ دتا گیا تے اس دے بعد چین جمہوریہ (آر او سی) نے تخت تے بیٹھا ۔ ریاستاں دی جانشینی دے نظریے دی بنیاد تے، آر او سی نے اصل چ پورے علاقے تے دعوی کیتا جہڑا اس دے خاتمے دے ویلے چنگ خاندان نال تعلق رکھدا سی، سوائے تائیوان دے، جس نوں آر او سی نے اس ویلے جاپان دی سلطنت نال تعلق رکھن آلا تسلیم کیتا سی۔ آر او سی نے چنگ راجٹبر دے زوال دے بعد دے سالاں دے دوران چنگ راجٹبر دے جائز جانشین ریاست دے طور تے وسیع پیمانے تے تسلیم حاصل کرن چ کامیابی حاصل کیتی۔

سال 1945 وچ، آر او سی نے دوجی چین-جاپانی جنگ جتی، جہڑی دوجی جنگ عظیم نال جڑی ہوئی سی، تے جاپانی ہتھیار سٹن دے بعد، اتحادی طاقتاں ولوں تائیوان دا کنٹرول سنبھال لیا۔ آر او سی نے فوری طور تے تائیوان تے " تائیوان صوبہ، جمہوریہ چین " دے طور تے اپنے دعوے دا دعوی کیتا، اپنے دعوے نو پوٹسڈم دے اعلامیے تے قاہرہ کمیونیکیشن تے مبنی کیتا۔ اس ویلے دے آسے پاسے، آر او سی نے شیمونوسکی دے معاہدے نو کالعدم قرار دے دتا، تے اس نو نام نہاد " ذلت دی صدی " دے دوران چین تے عائد کیتے گئے بہت سارے " غیر مساوی معاہدیاں " چوں اک قرار دتا۔ اس وقت ، کومنٹانگ (کے ایم ٹی) آر او سی د‏‏ی حکمران جماعت سی ، تے اس دے جائز نمائندے دے طور اُتے وسیع پیمانے اُتے تسلیم کيتا جاندا سی ، خاص طور اُتے اتحادی طاقتاں دے نال اس دے رہنما چیانگ کائی شیک دے تعاون د‏‏ی وجہ تو‏ں۔

تاہم، آر او سی دے زیادہ تر دور حکومت دے دوران، چین نوں جنگی دور نامی دور دے دوران اندرونی طور تے تقسیم کیتا گیا سی۔ عام داستان دے مطابق، آر او سی نو کئی مختلف حکمران گروہاں تے علیحدگی پسند ریاستاں وچ تقسیم کیتا گیا سی، جہڑے چنگ راجٹبر دے خاتمے دے بعد پیدا ہون آلے طاقت دے خلا دے بعد مسلسل جدوجہد وچ سن۔ اس عرصے دے دوران، دو حکمران گروہ آخر کار سب توں اُتے آئے؛ کے ایم ٹی دا، جہنوں امریکہ نے حمایت دتی، تے چینی کمیونسٹ پارٹی (سی سی پی) دا، جہنوں سوویت یونین نے حمایت دتی۔ ایہناں دو مخصوص سیاسی جماعتاں دے وچکار طاقت دی جدوجہد نوں چینی خانہ جنگی دے ناں توں جانیا جاندا اے۔ چینی خانہ جنگی آر او سی دی پوری تریخ وچ چھٹپٹاہٹ نال لڑی گئی؛ اس وچّ دوجی چین-جاپانی لڑائی نے رکاوٹ پائی۔

دوسری چین جاپانی جنگ دے اختتام دے بعد ، چینی خانہ جنگی دوبارہ شروع ہوئی ، تے سی سی پی نے جلد ہی کے ایم ٹی (آر او سی اُتے حکومت کرنے والے) اُتے بہت وڈا فائدہ حاصل کيتا۔ 1949 وچ، کے ایم ٹی نے اپنی حکومت، اپنی فوج، تے تقریباً 1.2–2 ملین وفادار شہریاں نو تائیوان منتقل کر دتا ، جہدے تے اس ویلے تک کے ایم ٹی نے صرف چار سال تک حکومت کیتی سی۔ سرزمین چین وچ واپس، سی سی پی نے "پیپلز ریپبلک آف چائنا (پی آر سی)" دا اعلان کیتا، جس نے موثر انداز وچ دو چیناں دی حقیقت پیدا کیتی۔ دو چیناں دی تشکیل دے بعد، پی آر سی نے چین دی واحد جائز حکومت دے طور تے سرکاری تسلیم دے معاملے تے تائیوان تے آر او سی دے خلاف سفارتی جنگ لڑنی شروع کر دتی۔ آخر کار ، پی آر سی (زیادہ تر) نے اس جنگ نو‏‏ں جیت لیا ، تے 1971 وچ اقوام متحدہ وچ " چین " دے عہدے اُتے چڑھ گیا ، جس نے اس عہدے تو‏ں آر او سی نو‏‏ں بے دخل کردتا۔

نتیجے دے طور تے، آر او سی نے ہُن وی تائیوان تے حکومت کیتی پر اقوام متحدہ دے رکن ملک دے طور تے تسلیم نئیں کیتا گیا۔ حالیہ وریاں چ، اقوام متحدہ دی رکنیت ریاستی حیثیت دا تقریباً اک ضروری قابلیت بن گئی اے۔ زیادہ تر ریاستاں جنہاں دی محدود تسلیم اے، زیادہ تر حکومتاں تے بین حکومتی تنظیماں ولوں بالکل وی تسلیم نئیں کیتیاں جاندیاں۔ تاہم، آر او سی اک منفرد معاملہ اے، اس گل نو ویکھدے ہوئے کہ ایہ ہُن وی غیر سرکاری بین الاقوامی تسلیم دی اک اہم ڈگری حاصل کرن چ کامیاب رہیا اے، حالانکہ زیادہ تر ملک سرکاری طور تے اس نو اک خود مختار ریاست دے طور تے تسلیم نئیں کردے۔ ایہ بنیادی طور تے اس حقیقت دی وجہ توں اے کہ آر او سی نو پہلے چین دی جائز حکومت دے طور تے تسلیم کیتا گیا سی، جس نے آر او سی تے دوجے ملکاں دے وچکار منعقد کیتے جان آلے غیر سرکاری سفارتی تعلقات دے لیی اک وسیع فریم ورک فراہم کیتا۔

تائیوان وچ آر او سی دے پچھے ہٹن دے بعد دے سالاں وچ، تائیوان نے اہم سماجی، سیاسی، معاشی تے ثقافتی تبدیلیاں دے اک سلسلے توں گزریا اے، جس نے تائیوان تے مین لینڈ چین دے وچکار پاڑ نوں مضبوط کیتا اے۔ جاپانی سلطنت دی کالونی دے طور تے تائیوان دی تریخ نے اس نوں ہور ودھا دتا اے، جس دی وجہ توں اک منفرد تائیوان دی شناخت تے تائیوان دی آزادی دی خواہش پیدا ہوئی۔ تائیوان دی آزادی دی تحریک حالیہ دہائیاں چ کافی مضبوط ہو گئی اے، تے خاص طور تے جزیرے تے اک قابل عمل قوت بن گئی اے جدوں توں آر او سی نے کثیر جماعتی نظام چ منتقلی کیتی اے، جہنوں تائیوان دی جمہوری کاری دے ناں توں جانا جاندا اے۔

پی آر سی نے کدی وی تائیوان دی خود مختاری نوں تسلیم نئیں کیتا۔ پی آر سی دا دعوی اے کہ آر او سی سال 1949 وچ ختم ہو گیا سی جدوں پی آر سی دا اعلان کیتا گیا سی۔ سرکاری طور تے، پی آر سی تائیوان دے زیر کنٹرول علاقے نو تائیوان دا علاقہ ، تے تائیوان دی حکومت نو تائیوان دے حکام دے طور تے حوالہ دیندا اے۔ پی آر سی تائیوان نو اپنا 23واں صوبہ قرار دینا جاری رکھدا اے، تے فوجیان دے علاقے ہن وی تائیوان دے کنٹرول چ فوجیان صوبے دے حصے دے طور تے ہن۔ پی آر سی نے اپنے ارادے نو واضح کرن دے لیی ون چین اصول قائم کیتا اے۔ سی سی پی تائیوان دی آزادی دے حامیاں نو پنج زہراں چوں اک دے طور تے درجہ بندی کردا اے۔ 2005 وچ ، دسويں قومی پیپلز کانگریس نے اتحاد دے لئی فوجی قوت دا اختیار دینے والے علیحدگی مخالف قانون منظور کيتا۔

زیادہ تر تائیوانی لوک مختلف وجوہات دی بنا تے پی آر سی چ رلتی ہون دی مخالفت کردے نیں، جس چ تائیوان دی جمہوریت ، انسانی حقوق تے تائیوانی قوم پرستی دے نقصان دا خدشہ شامل اے۔ مخالف یا تے جمہوریہ چین دے تائیوان دے انتظام دی جمود نو برقرار رکھن یا تائیوان دی آزادی دے حصول دے حق چ ہن۔ جمہوریہ چین دے آئین وچ کہیا گیا اے کہ اس دے علاقے وچ سرزمین وی شامل اے ، لیکن تائیوان د‏‏ی حکومت د‏‏ی سرکاری پالیسی اس گل اُتے منحصر اے کہ اس وقت کون سا اتحاد اقتدار وچ ا‏‏ے۔ پین بلیو اتحاد دی پوزیشن، جس چ کومنٹانگ، پیپلز فرسٹ پارٹی تے نیو پارٹی شامل اے، آخر کار سرزمین نو آر او سی چ شامل کرنا اے، جد کہ پین گرین اتحاد دی پوزیشن، جہڑی ڈیموکریٹک پروگریسو پارٹی (ڈی پی پی) تے تائیوان سولڈرٹی یونین تے مشتمل اے، تاوان دی آزادی دا حصول کرنا اے۔

2024 وچ، چینی حکومت نے عدالتاں نوں اک ہدایت جاری کیتی جس وچ آکھیا گیا سی کہ "سخت" آزادی دے حامیاں تے <i id="mwgQ">غیر حاضری وچ</i> موت دی سزا دے نال مقدمہ چلایا جا سکدا اے۔

تریخ

مین لینڈ چین

چینی اتحاد دا تصور 1970 د‏‏ی دہائی وچ " تائیوان دے مسئلے " تو‏ں نمٹنے دے لئی سی سی پی د‏‏ی حکمت عملی دے حصے دے طور اُتے تیار کيتا گیا سی کیونجے چین نے امریک‏‏ا تے جاپان سمیت متعدد ملکاں دے نال غیر ملکی تعلقات نو‏‏ں معمول اُتے لانا شروع کيتا سی۔

سرکاری چین انٹرنیٹ انفارمیشن سینٹر دے مطابق، 1979 وچ، نیشنل پیپلز کانگریس نے تائیوان وچ ہم وطناں نوں پیغام (告台湾同胞书 شائع کیتا۔ ) جس چ کراس اسٹریٹ تعلقات دے لی اک مثالی طور تے "چینی اتحاد" دی اصطلاح شامل سی۔ 1981 وچ، پیپلز کانگریس سٹینڈنگ کمیٹی دے چیئرمین یی جیانینگ نے کراس اسٹریٹ تعلقات تے چین دے موقف لئی "نو پالیسیاں" دا اعلان کیتا، جس وچ "چینی پرامن اتحاد" (祖国和平统一) پہلی پالیسی دے طور تے۔ سنہوا دے مطابق، اودوں توں، " اک ملک، دو نظام " تے "چینی اتحاد" نوں چینی کمیونسٹ پارٹی دی ہر قومی کانگریس وچ ہانگ کانگ ، مکاؤ تے تائیوان نال نبڑن دے اصولاں دے طور تے زور دتا گیا اے۔ "اک ملک، دو نظام" خاص طور اُتے نوآبادیات‏ی دور دے ہانگ کانگ تے مکاؤ دے سلسلے وچ چین د‏‏ی پالیسی دے بارے وچ اے تے "چینی اتحاد" خاص طور اُتے تائیوان دے بارے وچ ا‏‏ے۔ تائیوان نو "اک ملک، دو نظام" دی قرارداد وی پیش کیتی گئی اے۔

تائیوان

تائیوان دی اک پیچیدہ تریخ اے کہ اوہ گھٹ توں گھٹ جزوی طور تے ڈچ ایسٹ انڈیا کمپنی ، ٹنگننگ دی بادشاہی ( جنوبی منگ دا تسلسل ہون دا دعویٰ کردا اے)، چنگ خاندان تے جاپان دی سلطنت سمیت وڈیاں طاقتاں ولوں قبضہ تے انتظام کیتا جاندا اے۔ تائیوان سب توں پہلے براہ راست چینی کنٹرول چ آیا جدوں 1683 چ مانچو دی اگوائی چ چنگ خاندان نے اس تے حملہ کیتا۔

ایہہ جزیرہ 1895ء تک چنگ دے راج ہیٹھ رہیا جدوں اسنوں شمونوسکی دے معاہدے دے تحت جاپان دی سلطنت دے حوالے کر دتا گیا۔ 1945 وچ دوجی جنگ عظیم وچ محور طاقتاں دی شکست دے بعد، کومنٹانگ دی اگوائی وچ جمہوریہ چین نے تائیوان تے کنٹرول حاصل کر لیا۔ دوجی جنگ عظیم دے بعد دے سالاں چ کجھ تائیوانیاں نے آر او سی دی حکومت دی مزاحمت کیتی۔ آر او سی نے اس مزاحمت نو تشدد نال دبا دتا جہڑا 1947 چ 28 فروری دے واقعے چ ختم ہویا 1950 چ چینی خانہ جنگی دے ڈی فیکٹو اختتام تے، کے ایم ٹی تے سی سی پی حکومت نے آبنائے دے پار اک دوجے دا سامنا کیتا، ہر اک دا مقصد دوجے تے فوجی قبضہ کرنا سی۔

1928ء تو‏ں 1942ء تک سی سی پی نے ایہ گل برقرار رکھی کہ تائیوان اک وکھ قوم ا‏‏ے۔ ایڈگر سنو دے نال 1937 دے اک انٹرویو وچ ، ماؤ زے تنگ نے کہیا "اسی انہاں (کورین) نو‏‏ں آزادی د‏‏ی جدوجہد وچ اپنی پرجوش مدد داں گے۔ ایہی گل تائیوان دے لئی وی لاگو ہُندی ا‏‏ے۔"

متحدہ گریٹر چین دے علاقے دی اہمیت تے زور دین آلی ناروا داستان، جس چ مبینہ طور تے تائیوان وی شامل اے، خانہ جنگی دے دوران تے بعد دے سالاں چ کومنٹانگ تے سی سی پی دوناں چ پیدا ہویا۔ پی آر سی دے لئی ، گریٹر چین دے علاقے دا دعویٰ علاقائی سالمیت دے لئی قوم پرست دلیل دا حصہ سی۔ خانہ جنگی دے سالاں چ اس نے کمیونسٹ تحریک نو آر او سی توں الگ کر دتا، جس نے 1932 چ چنگ شہنشاہاں دے آبائی وطن منچوریا نو جاپان توں کھو دتا سی۔

تانگوائی تے تائیوانی قوم پرستی دا عروج

1950 وچ چینی خانہ جنگی دے خاتمے تو‏ں لے ک‏ے 1970 د‏‏ی دہائی دے وسط تک اتحاد دا تصور پی آر سی تے آر او سی د‏‏ی حکومتاں دے درمیان گفتگو دا بنیادی موضوع نئيں سی۔ کومینٹانگ دا خیال سی کہ اوہ شاید امریکی مدد تو‏ں اک دن سرزمین چین نو‏‏ں دوبارہ حاصل کر لیں گے ، جدو‏ں کہ ماؤزے تنگ د‏‏ی کمیونسٹ حکومت اک عوامی بغاوت وچ ختم ہوجائے گی تے کومینٹانگ افواج دا استقبال کیتا جائے گا۔

1970 د‏‏ی دہائی تک ، چیانگ خاندان د‏‏ی سربراہی وچ تائیوان وچ کومینٹانگ د‏‏ی آمرانہ فوجی آمریت تانگوائی تحریک د‏‏ی مقبولیت تے تائیوانی قوم پرستی د‏‏ی وجہ تو‏ں تیزی تو‏ں ناقابل برداشت ہو رہی سی۔ 1970 وچ، اوس ویلے دے نائب وزیر اعظم، چیانگ چنگ کو نیویارک شہر وچ چینگ تزو تسائی تے پیٹر ہوانگ ولوں قتل دی کوشش توں بچ گئے، دوویں ورلڈ یونائیٹڈ فارموسن فار انڈیپنڈنس دے رکن سن۔ 1976 وچ، وانگ سنگ نان نے تائیوان صوبے دے اوس ویلے دے گورنر ہسیہ تنگ من نوں اک میل بم گھلیا، جس دے نتیجے وچ اوہناں دے دوواں ہتھاں نوں شدید زخم آئے۔ کاؤسیونگ واقعے وچ کومینٹانگ دے بھاری ہتھاں دے ظلم ، لن خاندان دے قتل عام تے چن وین چن تے ہنری لیو دے قتل وچ مبینہ ملوثیت ، تے چینگ نان جنگ دی خودکشی نے تائیوانی برادری نو سیاسی کارروائیاں وچ متحرک کیتا تے آخر کار تائیوان وچ اکثریتی حکومت تے جمہوریت دا باعث بنی۔

اتحاد دے تصور نے 1979 وچ پی آر سی دے ذریعہ آزادی دے تصور د‏‏ی جگہ لے لی کیونجے اس نے ماؤ د‏‏ی موت دے بعد ، اصلاحات تے افتتاح اُتے قدم رکھیا تے اک زیادہ عملی خارجہ پالیسی دا پیچھا کيتا۔ تائیوان وچ، 1970 دی دہائی وچ آر او سی دے مین لینڈ چین نوں دوبارہ حاصل کرن دا امکان تیزی نال دور ہو گیا، خاص طور تے 1971 وچ اقوام متحدہ توں آر او سی دے اخراج ، 1979 وچ پی آر سی تے ۱ امریکہ دے وچکار سفارتی تعلقات دے قیام، تے 1975 وچ چیانگ کائی شیک دی موت دے بعد

تائیوان وچ اکثریتی حکومت

1980 د‏‏ی دہائی وچ آمرانہ حکومت دے خاتمے دے نال ، کے ایم ٹی دے اندر اقتدار وچ تبدیلی آئی جو اس دھڑے تو‏ں دور سی جو چیانگ دے نال تائیوان گیا سی۔ تائیوانی جو جاپانی حکومت دے تحت پلے وڈے سن ، جس د‏‏ی آبادی دا 85٪ تو‏ں زیادہ حصہ سی ، نے زیادہ اثر و رسوخ حاصل کيتا تے کے ایم ٹی نے آبنائے پار دے اتحاد دے نظریے تو‏ں دور ہونا شروع کيتا۔ جون وچ 1987 دے لیو قتل عام دے انکشاف دے بعد، 15 جولائی 1987 نوں تائیوان وچ مارشل لاء نوں بالآخر ختم کر دتا گیا ۔ وائلڈ للی دے طالب علم تحریک دے بعد، صدر لی ٹینگ ہوئی نے 1991 وچ اعلان کیتا کہ اوہناں دی حکومت چین وچ سی سی پی دے حکمرانی تے تنازعہ نئیں کردی، جس دی وجہ توں نیم سرکاری امن مذاکرات ہون گے ( دوہاں دھراں دے وچکار " 1992 دا اتفاق رائے ") دے طور تے۔ پی آر سی نے 1999 وچ انہاں مذاکرات نو‏‏ں توڑ دتا جدو‏ں صدر لی نے پی آر سی دے نال تعلقات نو‏‏ں " خصوصی ریاست تو‏ں ریاست دے تعلقات " دے طور اُتے بیان کيتا۔

وسط 1990 تک ، تائیوان اُتے اتحاد دے حامی سی سی پی دے سخت مخالف سن ۔ 1990 د‏‏ی دہائی دے وسط تو‏ں ، سی سی پی تے تائیوان دے اتحاد دے حامیاں دے وچکار تعلقات وچ کافی گرمی آئی اے ، کیونجے دونے تائیوان دے حامی آزادی دے بلاک د‏‏ی مخالفت کردے ني‏‏‏‏ں۔ اس نال ایہ الزام لایا گیا کہ اتحاد دے حامی تائیوان نو فروخت کرن دی کوشش کر رئے سی۔ اوہناں نے جواب دتا کہ مین لینڈ چین دے نال نیڑے دے تعلقات، خاص طور تے معاشی تعلقات، تائیوان دے مفاد وچ ہن۔

ڈیموکریٹک پروگریسو پارٹی دا عروج

2000 دے تائیوان دے صدارتی انتخابات دے بعد، جس نے آزادی پسند ڈیموکریٹک پروگریسو پارٹی دے امیدوار صدر چن شوئی-بیان نو اقتدار وچ لیایا، کومینٹانگ، نو پیپلز فرسٹ پارٹی وچ دھرم بدلن دا سامنا کرنا پیا، لی ٹینگ-ہوئی تے اس دے حامیاں نو کڈ دتا تے پارٹی نو اتحاد دی طرف دوبارہ مبنی کیتا۔ اس دے نال ای، عوامی جمہوریہ چین نے اتحاد دی کوششاں نو فوجی خطریاں توں دور کر دتا (جس تے اس نے زور نئیں دتا لیکن اس نے انکار نئیں کیتا) معاشی ترغیبات دی طرف منتقل کر دتا جہڑا تائیوان دے کاروباراں نو سرزمین چین اچ سرمایہ کاری کرن دی حوصلہ افزائی کرن دے لی ڈیزائن کیتا گیا سی تے تائیوان دے رائے دہندگان دے اندر اک بیجنگ دے حامی بلاک بنان دا مقصد سی۔

تائیوان دے اندر ، اتحاد دے حامی "چین" نو‏‏ں اک وڈی ثقافتی ہستی دے طور اُتے دیکھدے نيں جو چینی خانہ جنگی دے ذریعہ ملک دے اندر وکھ وکھ ریاستاں یا حکومتاں وچ تقسیم ہويا ا‏‏ے۔ اس دے علاوہ، حامی تائیوان دی شناخت نو اک وکھری ثقافتی شناخت دی بجائے اک وسیع تر چینی شناخت دے اک ٹکڑے دے طور تے ویکھدے ہن۔ تاہم، حامی کمیونسٹ نظریے وچ موروثی ڈیسینیکائزیشن دی مخالفت کردے نیں جویں کہ ثقافتی انقلاب دے دوران ویکھیا گیا سی، اس دے نال نال تائیوان دی شناخت نو چینی توں وکھرا کرن دی کوشش وی کیتی جاندی اے۔ صدر ما ینگ جیو دے 2008 دے انتخابات دے مطابق، کے ایم ٹی نے ون چین دے اصول تے اتفاق کیتا، لیکن اس دی تعریف عوامی جمہوریہ چین دی بجائے جمہوریہ چین دی قیادت دے طور تے کیتی۔

فوجی اہمیت

چین ولوں ممکنہ طور تے تائیوان تے حملہ کرن لئی تیار کیتے جا رئے بیلی برج بارج ڈاک دا 3D خاکہ

اک چین، دو سسٹم تجویز

لی ٹینگ ہوی دے دورے دے دوران واشنگٹن ڈی سی وچ تائیوان دی آزادی دے خلاف مظاہرین۔

ڈینگ ژاؤ پنگ نے ہانگ کانگ ، مکاؤ تے تائیوان دے سلسلے وچ اک ملک ، دو نظاماں دا اصول تیار کیتا۔  : 176 سی سی پی دے جنرل سیکرٹری تے سربراہ رہنما جیانگ زیمین ولوں پیش کردہ 1995 دی تجویز دے مطابق، تائیوان خود مختاری تے خود ارادیت دا حق کھو دیوے گا، لیکن اپنی مسلح افواج نوں برقرار رکھے گا تے پی آر سی دی مرکزی حکومت وچ "نمبر دو رہنما" بنن لئی اک نمائندہ بھیجے گا۔ اس طرح، اس تجویز دے تحت، جمہوریہ چین مکمل طور تے غیر فعال ہو جائے گا۔

مئی 1998 وچ ، چینی کمیونسٹ پارٹی د‏‏ی مرکزی کمیٹی نے تائیوان دے امور اُتے اک ورک کانفرنس بلائی جس وچ کہیا گیا سی کہ پوری پارٹی تے پوری قوم نو‏‏ں پرامن اتحاد دے لئی مل ک‏ے کم کرنا چاہیے۔

بہت گھٹ تائیوانی اک ملک، دو نظاماں دی پالیسی دی حمایت کردے نیں جد کہ کجھ اتحاد دے حامیاں نے جمود نوں برقرار رکھن دی دلیل دتی جدوں تک کہ مین لینڈ چین تائیوان دے برابر جمہوری تے صنعتی نئیں ہو جاندا۔ 2000 دے صدارتی انتخابات وچ، آزاد امیدوار جیمز سونگ نے مین لینڈ چین دے نال یورپی یونین دے طرز دے تعلقات دی تجویز پیش کیتی (ایہہ 2004 وچ ہسو ہسن لیانگ نے گونجیا سی) اک غیر جارحیت دے معاہدے دے نال۔ 2004 دے صدارتی انتخابات وچ، لین چن نے اک کنفیڈریشن طرز دے تعلقات دی تجویز پیش کیتی۔ بیجنگ نے اس منصوبے اُتے اعتراض کيتا ، تے دعوی کيتا کہ تائیوان پہلے ہی چین دا حصہ اے ، تے ایہ اک ریاست نئيں اے تے ، اس طرح ، اس دے نال کنفیڈریشن نئيں بنا سکدا ا‏‏ے۔ ہانگ کانگ چ ہون آلیاں پیش رفتاں نے حالیہ وریاں چ تائیوان دی آبادی نو "اک چین، دو نظام" نو "غیر قائل، غیر اپیل کرن آلا تے ایتھوں تیکر کہ ناقابل اعتماد" سمجھن دا سبب بنیا اے۔

جمود

تائیوان وچ اتحاد دی تجاویز فعال طور تے پیش نئیں کیتیاں گئیاں سن تے صدر چن شوئی بیان دے تحت ایہ معاملہ بے اعتبار رہیا، جس نے بیجنگ دی پیشگی شرائط دے تحت مذاکرات نو قبول کرن توں انکار کر دتا۔ ہو جنتاؤ دی پی آر سی انتظامیہ دے تحت، تائیوان نو شامل کرن نے اس حقیقت دے درمیان زور کھو دتا کہ تائیوان اچ ڈی پی پی دی صدارت 2008 تک آزادی دے حامی صدر چن دے کول ہووے گی۔ اس دے بجائے، زور آزادی دی مخالفت کرن آلے سیاست داناں دے نال ملاقاتاں تے منتقل ہو گیا۔

تن پین بلیو اتحاد جماعتاں دے رہنماواں دے ذریعہ 2005 وچ چین دے ہائی پروفائل دورےآں دا اک سلسلہ پی آر سی حکومت دے ذریعہ جمود د ی ضمنی تسلیم دے طور اُتے دیکھیا گیا سی۔ خاص طور تے، کومنٹانگ دے چیئرمین لین چان دے سفر نو حکومت دے زیر کنٹرول میڈیا تے ہو جنتاؤ سمیت اعلیٰ سطحی عہدیداراں دے نال ملاقاتاں دے ذریعہ انہاں دی تقریراں تے دوریاں (تے کجھ مثبت تبصرے) دی غیر ترمیم شدہ کوریج نال نشان زد کیتا گیا سی۔ اسی طرح دا سلوک (اگرچہ گھٹ تاریخی اہمیت تے میڈیا دی توجہ دے نال نشان زد کیتا گیا سی) پی ایف پی دے چیئرمین جیمز سونگ تے نیو پارٹی دے چیئرمین یوک مو منگ دے بعد دے دوریاں دے دوران دتا گیا سی۔ سی سی پی تے پین بلیو اتحاد جماعتاں نے 1992 دے اتفاق رائے دے تحت تجدید شدہ مذاکرات وچ اپنی سانجھی بنیاد اُتے زور دتا، تھری لنکس کھولے، تے تائیوان د ی باضابطہ آزادی د ی مخالفت کيتی۔

پی آر سی نے لین دے دورے توں کجھ چر پہلاں اک اینٹی سیسیشن قانون منظور کیتا۔ جد کہ پین گرین اتحاد نے تائیوان نو دوبارہ حاصل کرن دے لیی فوجی قوت دے استعمال دے کوڈفیکیشن دے خلاف احتجاج کرن لئی وڈے پیمانے تے ریلیاں منعقد کیتیاں، پین بلیو اتحاد وڈی حد تک خاموش سی۔ انسداد علیحدگی دے قانون د‏‏ی بولی واضح طور اُتے تائیوان وچ آزادی دے حامیاں (قانون وچ "'تائیوان د‏‏ی آزادی' علیحدگی پسند افواج" کہلاندی اے ) د‏‏ی طرف ہدایت کيتی گئی سی تے اسنو‏ں پین بلیو اتحاد دے لئی کسی حد تک قابل قبول ہونے دے لئی ڈیزائن کيتا گیا سی۔ اس نے واضح طور اُتے تائیوان نو‏‏ں عوامی جمہوریہ چین دا حصہ قرار نئيں دتا بلکہ اس دے بجائے "چین" د‏‏ی اصطلاح نو‏‏ں اپنے آپ استعمال کيتا ، جس تو‏ں تعریفی لچک د‏‏ی اجازت مل گئی۔ اس نے پرامن قومی اتحاد نو فروغ دینڑ تے بار بار زور دتا لیکن "اک ملک، دو نظام" دے تصور نو چھڈ دتا تے تائیوان دے فوری شمولیت دی بجائے حتمی شمولیت دے تصور نو تسلیم کرن دے لی "قدم تے مراحل تے لچکدار تے مختلف طریقاں دے نال" مذاکرات دا مطالبہ کیتا۔

صدر چن تے صدر ما ینگ جیو دوناں دے تحت، آبنائے پار دے تعلقات وچ اہم سیاسی تبدیلیاں وچ قریبی معاشی تعلقات تے کاروباری تے ذاتی سفر وچ اضافہ شامل سی۔ اس طرح دے اقدامات نو سن فلاور اسٹوڈنٹ موومنٹ ورگے بنیادی مخالفاں نے پورا کیتا، جس نے 2014 وچ کراس اسٹریٹ سروس ٹریڈ ایگریمنٹ نو کامیابی نال ختم کر دتا۔ صدر ما ینگ جیو نے چینی ثقافت دے احیاء دی وکالت کیتی، جویں کہ چین وچ تاریخی طور تے تائیوان تے چین وچ استعمال ہون آلے مین لینڈ دے متناں وچ روایتی چینی نوں دوبارہ متعارف کروایا گیا۔ اس نے غیر رسمی تحریر وچ آسان چینی دے استعمال دی اجازت دین دی رضامندی دا اظہار کیتا۔

2017 توں شروع ہون آلے، آل چین فیڈریشن آف تائیوان کمپیٹریٹس ، پی آر سی چ رہن آلے تائیوانیاں دا اک گروپ، نے تائیوان تے ہدایت کردہ سی سی پی دے متحدہ محاذ دی کوششاں چ زیادہ نمایاں کردار ادا کیتا۔

عوامی جمہوریہ چین دا سرکاری موقف

سی سی پی "اتحاد" دی بجائے "دوبارہ اتحاد" دا جملہ استعمال کردا اے تاکہ اس گل تے زور دتا جا سکے کہ جزیرہ تائیوان ہمیشہ چین دا رہیا اے، یا گھٹ توں گھٹ ایہ کہ جزیرہ تائیوان اک طویل عرصے توں چین دا حصہ رہیا اے، تے ایہ کہ ایہ اس ویلے عوامی جمہوریہ چین نال تعلق رکھدا اے، لیکن اس ویلے اس تے علیحدگی دے تائیوان دی حمایت کرن آلے الزاماں دے ذریعہ چھٹپٹاہٹ قبضہ کیتا جا رہیا اے۔

" تائیوان دے آزادی " ( چینی: 解放台湾 ) پی آر سی وچ تائیوان وچ جمہوریہ چین دے نال کراس اسٹریٹ اتحاد دے لئی عوامی رائے حاصل کرنے دے لئی استعمال ہونے والی اک اصطلاح اے ، جس وچ اسنو ں حاصل کرنے دے لئی فوجی قوت دے استعمال د ی تجویز پیش کيتی جاندی ا ے۔ 1956 وچ ، سی سی پی دے چیئرمین ماؤ زے تنگ نے پہلی بار ایہ اصطلاح متعارف کروائی ، جس دا مطلب جمہوریہ چین دے نال اتحاد دا "پرامن" طریقہ سمجھیا جاندا سی۔ اس دے باوجود، دوناں حکومتاں دے وچکار متعدد طویل مدتی فوجی محاذ آرائیاں ہوئیاں ہن۔ پی آر سی دے قیام دے بعد تو‏ں سی سی پی نے چین دے اتحاد نو‏‏ں سب تو‏ں اہ‏م سیاسی مقصد قرار دتا ا‏‏ے۔

جنوری 1979 وچ ، نیشنل پیپلز کانگریس د‏‏ی قائمہ کمیٹی نے کے ایم ٹی نو‏‏ں اپنی پہلی اپیل جاری کيتی ، جس نے پی آر سی د‏‏ی "پرامن اتحاد" د‏‏ی حکمت عملی دا آغاز کيتا۔ مارچ 2005 وچ ، دسويں نیشنل پیپلز کانگریس نے اتحاد دے لئی فوجی قوت دا اختیار دینے والے انسداد علیحدگی دا قانون منظور کيتا۔ 2019 وچ ، سی سی پی دے جنرل سیکرٹری شی جن پنگ نے اک ملک ، دو نظام دے پروگرام د ی بنیاد اُتے "پرامن اتحاد" د ی تجویز پیش کيتی۔ صدر تسائی انگ وین دی اگوائی ہیٹھ آر او سی دی سرکار نے اس تجویز نوں ردّ کر دتا۔

پی آر سی اج آر او سی نو اک خود مختار ریاست نئیں سمجھدا، بلکہ 1949 چ پی آر سی دے قیام دے بعد اپنے آپ نو آر او سی دا جانشین سمجھدا اے

2024 وچ، چینی حکومت نے عدالتاں نوں اک ہدایت جاری کیتی جس وچ آکھیا گیا سی کہ "سخت" علیحدگی پسنداں <i id="mwAcM">تے غیر حاضری وچ</i> موت دی سزا دے نال مقدمہ چلایا جا سکدا اے۔

اکتوبر 2025 وچ، شنہوا نیوز ایجنسی نے ژونگ تائی وین دے تخلص دے تحت اک تبصرہ شائع کیتا کہ ممکنہ اتحاد دے بعد تائیوان دا انتظام کس طرح کیتا جائے گا۔ اس نے لکھیا کہ چین "تائیوان اُتے حکومت کرنے والے محب وطناں" تے اعلیٰ درجے د‏‏ی خود مختاری نو‏‏ں نافذ کرے گا" ، جدو‏ں کہ تائیوان وچ نجی ملکیت ، مذہبی عقائد تے قانونی حقوق نو‏‏ں محفوظ رکھیا جائے گا۔ اس نے اتحاد دے بعد "کراس اسٹریٹ کامن مارکیٹ" دے قیام د‏‏ی وی تجویز پیش کيت‏ی سی ، جس وچ کہیا گیا سی کہ "مین لینڈ وچ داخل ہونے والے تائیوانی سامان سب نو‏‏ں صفر محصولات تو‏ں لطف اندوز ہون گے" تے تائیوان د‏‏ی معیشت تے کمپنیاں مین لینڈ چین دے نال مربوط ہون گیاں۔

تائیوان تے پینگہو

سرکاری طور تے، پی آر سی تائیوان جزیرے تے چینی خود مختاری دا سراغ لاندا اے، جہنوں مبینہ طور تے چینیاں نے تاریخی طور تے "لیوکیو" (جہڑا کہ جدید جاپانی ریوکیو جزیرے دے ناں نال قریبی تعلق رکھدا اے) دے ناں توں جانیا جاندا اے، تقریباً تیجی صدی عیسوی ( خاص طور تے سال 230 عیسوی ) دے آسے پاسے واپس آندا اے۔ تاہم، زیادہ تر مغربی ذرائع تائیوان جزیرے تے چینی خود مختاری دا سراغ یا تے 1661–1662 عیسوی (سال (سال) جدوں کوکسنگا نے جنوب مغربی تائیوان چ ٹنگننگ دی بادشاہی قائم کیتی) یا 1683 عیسوی (اوہ سال جدوں چنگ خاندان نے ٹنگننگ دی بادشاہی نوں اپنے ذیلی علاقے چ جذب کیتا تے بعد چ پورے دعویٰ کیتا جزیرہ)۔

جمہوریہ چین دا سرکاری موقف

جمہوریہ چین چ سیاست دو وڈے کیمپاں چ ونڈیا ہویا اے، پین بلیو تے پین گرین اتحاد۔ سابقہ کیمپ عام چینی قوم پرستی تے آر او سی قوم پرستی دی خصوصیت رکھدا اے، جد کہ بعد آلے کیمپ دی خصوصیت تائیوانی قوم پرستی اے۔

پین بلیو تشریح

جاپانی ہتھیار سٹن دے آلے (1945) نو پین بلیو کیمپ ولوں تائیوان جزیرے تے خود مختاری دے چینی دعویاں نو جائز قرار دینڑ دے طور تے ویکھیا جاندا اے جہڑے 1943 دے قاہرہ دے اعلامیے تے پوٹسڈم دے اعلامیے (1945) دے نال کیتے گئے سن۔ عام پین بلیو نظریہ دا دعویٰ اے کہ تائیوان جزیرہ 1945 وچ چین نوں واپس کر دتا گیا سی۔ 1945، دوجی وڈی لڑائی دا انت۔ اس لیی، پین بلیو کیمپ وچ اک سانجھا نظریہ اے کہ تائیوان دا جزیرہ ہمیشہ جاپانی قبضے دے تحت اک چینی علاقہ سی تے کدی وی جاپان نال تعلق نئیں رکھدا سی، نہ تے قانونی طور تے تے نہ ای روحانی طور تے۔ قاہرہ دا اعلان، پوٹسڈم دا اعلان، تے ہتھیار سٹن دا جاپانی آلہ اس گل دے ثبوت دے طور تے ویکھیا جاندا اے کہ 1945 وچ شیمونوسکی دا معاہدہ مکمل طور تے کالعدم قرار دتا گیا سی، اس لیی ایہ ثابت ہوندا اے کہ تائیوان دا جزیرہ ہمیشہ چین نال تعلق رکھدا سی، انہاں پنجاہ سالاں دے دوبارہ اتحاد دی جدوجہد دے دوران۔ ایہناں واقعات دے تھوڑی دیر بعد، تائیوان دے جزیرے نو چین توں دوبارہ وکھ کر دتا گیا، عام پین بلیو نظریے دے مطابق، اک ہور اتحاد دا آغاز ہویا۔ فیر وی، پین بلیو کیمپ تائیوان تے مین لینڈ چین دوناں نو اس ویلے چینی راج دے تحت سمجھدا اے، تائیوان دے جزیرے تے مین لینڈ چین دے وچکار ونڈ محض اندرونی اے، بجائے براہ راست بیرونی جارحیت دا نتیجہ؛ ایہ نظریہ 1992 دے اتفاق رائے دے ذریعے ظاہر کیتا گیا اے، جہدے بارے کجھ لوکاں دا الزام اے کہ ایہ 1992 وچ کومینٹانگ تے سی سی پی دوناں دے عہدیداراں دے وچکار ہویا اک معاہدہ اے۔ 1992 دے اتفاق رائے دا تصور ایہ اے کہ اک چین اے تے جزیرہ تائیوان چین دا حصہ اے، لیکن چین دی جائز حکومت نوں آبنائے دے دو اطراف توں مختلف انداز وچ تشریح کیتا جا سکدا اے۔

آر او سی گلوکارہ ٹریسا ٹینگ نے دنیا بھر دے کئی ملکاں وچ پرفارم کیتا، لیکن مین لینڈ چین وچ کدی نئیں۔ اپنے 1980 دے ٹی ٹی وی کنسرٹ دے دوران، جدوں اس طرح دے امکان دے بارے وچ پچھیا گیا، تے اس نے جواب دتا کہ جس دن اوہ سرزمین تے پرفارم کرے گی اوہ دن ہووے گا جدوں لوکاں دے تن اصولاں نوں اوتھے لاگو کیتا جائے گا - یا تے چینی جمہوریت دے حصول یا آر او سی دے بینر دے تحت دوبارہ اتحاد دے حوالے نال۔

پین گرین تشریح

پین گرین کیمپ دے خیالات، اگرچہ اوہ متنوع ہن، تائیوانی قوم پرستی دی خصوصیات رکھدے ہن۔ اس لیی، پین گرین کیمپ دے اندر زیادہ تر لوک تائیوان دے چین دا حصہ ہون دے خیال دے خلاف ہن۔ فیر وی، پین گرین کیمپ دے اندر زیادہ تر لوک کجھ تاریخی حقائق نو قبول کردے نیں جہڑے دسدے نیں کہ تائیوان چین دا حصہ سی۔ عام پین گرین نظریہ تسلیم کردا اے کہ تائیوان 1683ء تے 1895ء دے درمیان مین لینڈ چین وچ اک حکومت دے ذریعہ کنٹرول کيتا گیا سی ، حالانکہ بوہت سارے لوک اسنو‏ں مسلسل بغاوت ، یا شناخت دے دباؤ (یا کسی نويں شناخت د‏‏ی دریافت) یا غیر ملکی مانچو لوکاں دے ذریعہ نوآبادیات‏ی دور دے طور اُتے بیان کردے ني‏‏‏‏ں۔ جد کہ پین گرین کیمپ چوں بوہتے لوک ایہہ مندے نیں کہ 1895 چ چینی توں جاپانی حکومت چ منتقلی پرتشدد تے افسوسناک سی، بوہت سارے لوکاں دا خیال اے کہ جاپانیاں دے تحت حکومت یا تے چینیاں (کے ایم ٹی تے چنگ دوناں) دے تحت حکومت توں زیادہ خیر خواہ سی یا زیادہ پیداواری سی۔ اس لیی، زیادہ تر پین گرین اس تصور دی حمایت نئیں کردے کہ تائیوان 1895 تے 1945 دے درمیان چین دا حصہ سی، تے نہ ای اس تصور دی حمایت کردے نیں کہ اس ویلے تائیوان چ چینی اتحاد دا جذبہ سی۔ پین گرین کیمپ دے "ڈارک گرین" ممبر عام طور تے نئیں مندے کہ شیمونوسکی دا معاہدہ کدی کالعدم قرار دتا گیا سی۔ بعض ذرائع دا دعوی اے کہ معاہدے نو کالعدم قرار دین دی کوششاں کیتیاں گئیاں سن، لیکن ایہ کوششاں یا تے غیر قانونی سن یا فضول سن، جد کہ دوجے ذرائع دا دعوی اے کہ ایہ تصور کہ معاہدہ کدی کالعدم قرار دتا گیا سی، جدید دور چ کے ایم ٹی ولوں مکمل من گھڑت اے۔

تبت تے بیرونی منگولیا

آر او سی دے تبت تے بیرونی منگولیا تے تاریخی دعوے ہن۔

تبت دے جنوب مغربی علاقے تے دلائی لاما نے 1912 توں 1951 تک گاندن پھودرنگ دی بجائے اک حقیقی آزاد ریاست دے طور تے حکومت کیتی۔ آر او سی حکومت نے زور دتا اے کہ "تبت نو‏‏ں چین د‏‏ی خودمختاری دے تحت رکھیا گیا سی" جدو‏ں چنگ خاندان (1644–1912) نے سی وچ تبت دے کچھ حصےآں اُتے مختصر نیپالی حملے (1788–1792) نو‏‏ں ختم کيتا ۔ 1793. جد کہ جلاوطنی وچ تبتی حکومت دا دعویٰ اے کہ تبت اک آزاد ریاست سی جدوں تک کہ پی آر سی نے 1949/1950 وچ تبت تے حملہ نئیں کیتا۔ اس مقام تک، تبت دے سلسلے وچ جمہوریہ چین دا موقف زیادہ باریک بینی تو‏ں ظاہر ہويا جداں کہ تبت وچ انسانی حقوق دے بین الاقوامی سمپوزیم دے افتتاحی تقریر وچ 8 ستمبر 2007 وچ تائیوان دی آزادی دے حامی اوس ویلے دے آر او سی دے صدر چن شوئی بیان دے ذریعے جنہاں نے آکھیا کہ اوہناں دے دفاتر ہن جلاوطن تبتیاں نوں چینی سرزمین دے لوکاں دے طور تے نئیں پیش کردے۔ اج، اس خطے تے پی آر سی دے زیر حکومت تبت خود مختار خطے دا راج اے جہدے وچ آر او سی دے دعویٰ کردہ زکانگ صوبے دے کجھ حصے ہن۔

عوامی رائے

تائیوان چ جمہوریہ چین

2019 وچ، 89 فیصد تائیوانیاں نے پی آر سی دے نال 'اک ملک، دو نظام' دے اتحاد دی مخالفت کیتی، جو کہ ہزار سال دے شروع وچ مخالفت توں دوگنا توں ودھ سی، جدوں سروے نے مسلسل 30 فیصد توں 40 فیصد رہائشیاں دی مخالفت کیتی، ایتھوں تیکر کہ زیادہ ترجیحی علاج دے نال وی۔ اس وقت اکثریت نے نام نہاد "جمود ہن" د‏‏ی حمایت کيتی۔ تائیوان دی سیاست تے بین الاقوامی توجہ تے غلبہ حاصل کردے ہوئے، اتحاد عام طور تے تائیوان دی سیاسی مہماں تے انتخابات وچ فیصلہ کن مسئلہ نئیں اے۔ آبادی دی اکثریت جمود دی حمایت کردی اے، زیادہ تر پی آر سی دے نال فوجی محاذ آرائی توں بچن لئی، لیکن اک وڈا تناسب ناں دی اصلاح دی مہم دی حمایت کردا اے۔

"اک ملک، دو نظام" دے مخالف ہانگ کانگ وچ اس دے نفاذ دا حوالہ دیندے نيں ، جتھ‏ے اعلیٰ سطح د‏‏ی خود مختاری دے وعداں دے باوجود ، پی آر سی حکومت نے آہستہ آہستہ انتخابات نو‏‏ں محدود کرنے تے میڈیا تے پالیسی اُتے ودھدے ہوئے کنٹرول دے ذریعے ہانگ کانگ اُتے اپنا کنٹرول ودھایا ا‏‏ے۔ قومی سلامتی دے قانون تے متعلقہ کریک ڈاؤن نے اس طرح دے نظام دے لئی تائیوان د ی حمایت نو ں ہور کم کردتا۔

تائیوان دی اتحاد دے حامی اقلیت بعض اوقات میڈیا تے سیاست وچ آواز بلند کردی رہی اے۔ 2004 دے صدارتی انتخابات لئی اتحاد دے سوال نے کجھ توجہ حاصل کیتی کیونکہ مختلف سیاسی جماعتاں اس معاملے تے تبادلہ خیال کر رئی سی۔ مظاہریاں دا اک سلسلہ، جنہاں چوں کجھ اتحاد دے حامی اقلیتاں ولوں منعقد کیتے گئے سن، نے نمایاں توجہ حاصل کیتی۔

1990 دی دہائی توں، چینی دے طور تے شناخت کرن آلے تائیوان دے رہائشیاں دا حصہ نمایاں طور تے گھٹ گیا اے، تے خصوصی طور تے تائیوان دے طور تے شناخت کرن آلے دی تعداد ودھ گئی اے۔ اک اکثریت نے 2009 توں صرف تائیوان دے طور تے شناخت کیتی اے۔ چینی دے طور تے خصوصی طور تے شناخت کرن آلے 1992 چ 25.5 فیصد توں گھٹ کے 2008 چ 4.0 فیصد ہو گئے۔ چینی تے تائیوان دوناں دے طور تے شناخت کرن آلے 1992 چ 46.4 فیصد توں گھٹ کے 310 فیصد ہو گئے۔ خاص طور تے کیونکہ تائیوانی 1992 چ 17.6 فیصد توں 2024 چ 63.4 فیصد تک ودھ گیا اے

اسی عرصے دے دوران، آزادی دی حمایت کرن آلے حصہ 46.5 فیصد توں 48.9 فیصد تک تھوڑا ودھ گیا اے، تے اتحاد دی حمایت کرن آلے لوکاں دی تعداد 2024 وچ 20.0 فیصد توں گھٹ کے 6.9 فیصد ہو گئی اے۔ آزادی دی حمایت کرن آلیاں دے اندر، آزادی دی حمایت کرن آلیاں دا حصہ جتنی جلدی ممکن ہو سکے گھٹ گیا اے۔ جو لوک غیر معینہ مدت تک جمود نو برقرار رکھن دی حمایت کردے نیں اوہ 9.8 فیصد توں ودھ کے 34.1 فیصد ہو گئے نیں۔

عوامی جمہوریہ چین

نو وڈے شہراں وچ کیتے گئے 2019 دے اک فون سروے وچ پایا گیا کہ 53.1٪ جواب دہندگان نے تائیوان دے نال اتحاد دے لئی فوجی قوت (武统؛ wu tong ) د ی حمایت کيتی جدو ں کہ 39.1٪ نے کہیا کہ اوہ کسی وی صورت وچ اتحاد دے لئی فوجی قوت د ی مخالفت کرن گے۔  : 37  : 62 مطالعے توں ایہ نتیجہ اخذ کیتا گیا کہ تعلیمی سطح تے تائیوان حکومت دے ناپسندیدہ نظریات اتحاد دے لیی فوجی قوت دی حمایت دے سب توں وڈے پیش گوئی کرن آلے سن۔  : 46 سیاسی، معاشی تے سماجی طور تے مراعات یافتہ جواب دہندگان، دے نال نال تائیوان دے بارے چ زیادہ سمجھ آلے جواب دہندگان، وی اتحاد لئی فوجی قوت دی حمایت کرن دے زیادہ امکان رکھدے سن۔  : 46 زیامان تے گوانگجو (ساحل تے) دے رہائشیاں نوں فوجی طاقت دی حمایت کرن دا امکان گھٹ سی۔  : 46 

اکیڈمک ایڈم وائی لیو تے ژاؤجون لی ولوں چین چ منعقدہ 2020-2021 دے قومی عوامی رائے سروے نے کئی پالیسیاں لئی عوامی منظوری دا تجزیہ کیتا، جس چ اتحاد لئی فوجی قوت، سمندری جزیرےآں چ محدود جنگ، معاشی پابندیاں، جمود نوں برقرار رکھنا، تے ڈی فیکٹو تائیوان دی آزادی شامل اے۔  : 33–34 جرنل آف کنٹیمپریری چین چ 2023 چ شائع ہون آلے نتیجے چ، 55 فیصد جواب دہندگان اتحاد لئی فوجی طاقت دے استعمال دی حمایت کردے نیں، حالانکہ ایہ رقم مختلف گھٹ جارحانہ پالیسی دے اختیارات توں زیادہ نئیں سی۔  : 34 تقریباً اک تہائی جواب دہندگان اتحاد دے لی فوجی طاقت دے واضح طور تے مخالف سن۔  : 45 کالج دی ڈگری یا زیادہ اعلی درجے دی ڈگری آلے جواب دہندگان زیادہ جارحانہ پالیسی دے اختیارات دی توثیق کرن دا زیادہ امکان رکھدے سن۔  : 43 

ایہہ وی ویکھو

حوالے

ہور پڑھو

• (30 March 2007) A War Like No Other: The Truth About China's Challenge to America. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-98677-5. 
• Bush, R (2006). Untying the Knot: Making Peace in the Taiwan Strait. Brookings Institution Press. ISBN 0-8157-1290-1. 
• Carpenter, T. (2006). America's Coming War with China: A Collision Course over Taiwan. Palgrave Macmillan. ISBN 1-4039-6841-1. 
• Cole, B. (2006). Taiwan's Security: History and Prospects. Routledge. ISBN 0-415-36581-3. 
• Copper, J. (2006). Playing with Fire: The Looming War with China over Taiwan. Praeger Security International General Interest. ISBN 0-275-98888-0. 
• Chinese Nuclear Forces and U.S. Nuclear War Planning at www.fas.org (archived )
• Gill, B (2007). Rising Star: China's New Security Diplomacy. Brookings Institution Press. ISBN 978-0-8157-3146-7. 
• Shirk, S. (2007). China: Fragile Superpower: How China's Internal Politics Could Derail Its Peaceful Rise. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-530609-5. 
• Tsang, S. (2006). If China Attacks Taiwan: Military Strategy, Politics and Economics. Routledge. ISBN 0-415-40785-0. 
• Tucker, N.B. (2005). Dangerous Strait: the U.S.-Taiwan-China Crisis. Columbia University Press. ISBN 0-231-13564-5.