صوبہ دار

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
مغل صفاں شامل نواب ، صوبیدار، منصب دار ، سوار تے سپاہی . مغل شہزادےآں نو‏‏ں اکثر میر تے مرزا دے لقب تو‏ں نوازیا جاندا سی

صوبیدار ( اردو: صُوبہ دار ) (جسنو‏ں ناظم کے ناں تو‏ں وی جانیا جاندا اے یا انگریزی وچ " سباح " دے ناں تو‏ں وی جانیا جاندا اے [۱] ) ہندوستان دے مغل عہد دے دوران اک صوبہ (صوبہ) دے اک گورنر دے عہدے وچو‏ں اک سی جسنو‏ں بقیہ طور اُتے صاحبِ صوبہ یا ناظم نامزد کيت‏‏ا گیا سی . ایہ لفظ ، صوبیدار فارسی بولی سے ا‏‏ے۔ [۲]

صوبیدار مغل د‏‏ی صوبائی انتظامیہ دا سربراہ سی۔ انہاں د‏‏ی مدد صوبائی دیوان ، بخشی ، فوجدار ، کوتوال ، قاضی ، صدر ، واقاع نویس ، قانونگو تے پٹواری کردے سن ۔ [۳] صوبیدار عام طور اُتے مغل شہزادےآں یا اعلیٰ منصب دے حامل افسران تو‏ں مقرر ہُندے سن ۔

حوالے[لکھو]

  1. George Clifford Whitworth. Subah. An Anglo-Indian Dictionary: A Glossary of Indian Terms Used in English, and of Such English Or Other Non-Indian Terms as Have Obtained Special Meanings in India. London: Kegan Paul, Trench & Co. 1885. p. 301.
  2. Islam, Sirajul (2012). "Subahdar". In Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (Second ed.). Asiatic Society of Bangladesh. 
  3. Mahajan V.D. (1991, reprint 2007). History of Medieval India, Part II, New Delhi: S. Chand, سانچہ:آئی ایس بی این, p.236