عبدالشکور گورائیہ

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
عبدالشکور گورائیہ


جیون جوڑیاں، سیالکوٹ
دیس پاکستان
کم لکھنا پڑھنا
گن پنجابی دے منے پرمنے شاعر

عبدالشکور گورائیہ پاکستان دے صوبہ پنجاب دے ضلع سیالکو ٹ جسے شہر اقبال وی کیندے نیں اودھے مغرب ول واقع خوبصورت پنڈ جوڑیاں وچ پیدا ہوئے، عبدالشکور گورائیہ پاکستان دے سیالکوٹ پنجاب وچ مقیم پنجابی تے اردو زبان دے نوجوان شاعر اور صحافی نیں ایہہ اپنی پنجابی تے اردو زبان وچ شاعری اور صحافتی خدمات دی وجہ توں مشہور نیں پنجاب یونیورسٹی چوں ایم اے کرن دے بعد ایناں نے شعبۂ صحافت نوں اپنا پیشہ بنایا، روزنامہ آساس، روزنامہ پاکستان، روزنامہ اسلام، رنگ ٹیلی ویژن چینل اسلام آباد، روزنامہ ایکسپیریس اور ملک دے دیگر وڈے وڈے اخبارات دے نال منسلک رہے، گزشتہ تین سالاں توں راولپنڈی اسلام آباد یونین آف جرنلسٹس (آر آئی یو جے) دی ایگزیکٹیو کونسل دے سینئر ممبر نیں اور راولپنڈی اسلام آباد نیشنل پریس کلب دی ادبی کمیٹی دے نائب صدر نیں شمالی علاقہ جات توں شایع ہون آلے اخبار روزنامہ اذان دے ایڈیٹر رہے اور ماھنامہ ینگ مین اسلام آباد دے وی مدیر سن، پیشنٹس ویلفئیر ایسوسی ایشن جوڑیاں سیالکوٹ دے نائب صدر وی رہ چکے نیں ایس ویلے اسلام آباد وچ اک وڈے اشاعتی ادارے نال بطور نیوز ایڈیٹر منسلک نیں-

پنجابی نمونہ کلام[لکھو]

تیرے پلو دیاں تاراں جدوں لہراندیاں نیں

واہ وچ فیر سرگوشیاں ہندیاں نیں

یاری ویکھ کے ساڈی لوکی کیندے نیں

ایہہ لکیراں قوس و قزح دیاں لگدیاں نیں

تو اکھان وچ کاجل جدوں پانی ایں

دن ویلے ای شاماں لگدیاں نیں

پینگھ تے بیٹھ یاں جے زلفاں اڑدیاں نیں

آسمان دیاں گھٹاواں لگدیاں نیں

جندڑی ترے ناتوں شکور نے وار دتی

گلاں اودیاں ہالاں وی کانیاں لگدیاں نیں

غزل[لکھو]

سوہنیا سانوں تیریاں نے آساں وے

چھیتی آ مڑ ہو گئے آں لاشاں وے

جندڑی بڑی اوکھی ہوگئی اے

مار چھڈیا اے ظالماں شریکاں وے

راتی تارے گیندیاں رینے آں

دنے وا وا لکیراں اوساں وے

کھان نو کھان نئی پین نوں پین نئی

اٹھ پینے آں ادھی ادھی راتاں وے

سوہنیا سانوں تیریاں نے آساں وے

چھیتی آ مڑ ہو گئے آں لاشاں وے

اردو نمونہ کلام[لکھو]

غزل
جب دل بڑا ہی ملال ہوتا ہے

یار کو ملنا پھر محال ہوتا ہے
اک نشہ سا ہے ان کے سخن میں
اور حال ہمارا بے حال ہوتا ہے
چاہتے ہیں ہم بھی کریں کوئی بات
ارشاد چپ رہو فی الحال ہوتا ہے
وہ خود کرتے ہیں ہمارے دل کی جب باتیں
فن ان کا اس وقت کمال ہوتا ہے
جیسے چڑھ کے اتر جاتے ہیں دریا
سکون نصیب من کو لازوال ہوتا ہے
یوں پڑی ہے شبنم آج پھولوں پہ شکور
رخ کا ان کے جمال ہوتا ہے