من بھاوتی بائی

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

مان بائی (موت 16 مئی 1605) شاہزادہ نورالدین محمد سلیم، مستقبل دے مغل بادشاہ جہانگیر دی پہلی ملکہ سی اتے شہزادہ خسرو مرزا دی ماں سی. اپنے بیٹے نوں جنم دین توں بعد اسنے بیگم دا خطاب حاصل کیتا.

مان بائی، امبر دے راجا بھگونت داس دی دھی سی اتے 1585 وچّ 15 سال دی عمر وچّ اسدا ویاہ اپنے چچیرے بھرا سلیم نال ہویا. سلیم دی بیوی وجوں اوہ اک صحیح پسند نہیں سی کیونکہ اوہ اتے اس دا پیؤ دوویں دماغی روپ توں استھر سن. بھگونت داس نے اک واری خدکشی دی کوشش کیتی سی اتے مان بائی دی جاں اپنے ہتھیں گئی سی.

اوہ اک دماغی طور توں پریشان عورت سی، جو کہ بڑی چھیتی برا منّ جاندی سی اتے خیالاں وچّ ہی بے غزتی محسوس کر لیندی سی، جسدی جہانگیر دے بہوپکھی اتے مکھ طور تے مسلم گھریلو ماحول وچّ راجپوت شہزادی لئی بہت زیادہ گنجائش سی. انائتلا نے کیہا، "عورت [مان بائی] حرم دیاں دوجیاں عورتاں توں اچّ پدھری درجے دی چاہواں سی اتے اپنی خواہش دے تھوڑے جیہا خلاف کرن تے متشدد ہو جاندی سی." جہانگیر لکھدا ہے، "سمیں سمیں تے اسنوں خیال آؤندا سی، اتے اس دے والد اتے سارے بھرا وی اسنوں دسدے سن کہ اوہ پاگل سی."

16 مئی 1605 نوں مان بائی نے خدکشی کرکے اپنی جان دے دتی. محب علی نے کیہا ہے کہ اسدی خدکشی دا کارن سلیم دا اس ولّ سبھاء سی جس کارن اسدے من وچّ ایرکھا آ گئی اتے اس نے افیم لے کے خود نوں مار لیا. اس دی قبر الہ آباد دے خسرو باغ وچّ موجود ہے.

حوالے[لکھو]

باہرلے جوڑ[لکھو]