ہندوستان دے تیموری سلطاناں دے لقب

تیموری نسل دے سلاطین جنہاں نے سنہ ۱۵۲۶ عیسوی تو‏ں ۱۸۵۷ عیسوی تک جنوبی ایشیا وچ ہندوستان دے ناں اُتے حکومات کیتی اوہ سب عربی، فارسی تے چغتائی بولی دے وکھ وکھ لقبات استعمال کیا- پسرانِ شہنشاہ اکثر مِرزا تے شاہ زادہ ناں تو‏ں جانیا جاندا سی جداں کہ شہنشاہ خود سلطان، خان، بادشاہ/پادشاہ، غازی دیاں لقباں تو‏ں مشہور سن - اپنی سلطنت دے اندر موجود راجیاں تو‏ں سمراج/سمراٹ، دہلی ایشور دے ناں وی قبول کیتا

عالم پناہ/جہان پناہ

شاہ زادہ خرّم بعد وچ بادشاہ بندے اے تے انہاں د‏‏ی لقب اے:

(فارسی شدہ عربی): شَاهَنْشَاه ٱلْسُّلْطَانُ ٱلْأَعْظَم وَٱلْخَاقَنُ ٱلْمُكَرَّمُ مَالِكُ ٱلْسُّلْطَنَات عَلَى حَضْرَات أَبو ٱلْمُظَفَّر شَهَابُ ٱلْدِّين مُحَمَّد شَاه جَهَان صَاحِبِ قِرَانِ ٱلْثَّانِي بادِشَاه غَازِى ظِلُّ ٱلله فِرْدَوس آشِيَانَه شَاهَنْشَاهِ سُلْطَنَاتُ ٱلْهِنْدِيَّه وَٱلْمُغَالِيَّه

اک فارسی شدہ عربی لقب وچ کئی ساری حصّہ ہُندے سن - جداں:

۱) عالم پناہ/جہان پناہ ان لقباں د‏‏ی معنی اے دنیا یا عالم دا سہارا دینے والے-

انسانِ کامل

اس حصہ د‏‏ی معنی اے متقی انسان-

السلطان اعظم

سلطان د‏‏ی مطلب اے بادشاہ، سمراج تے عربی لفظ اعظم د‏‏ی معنی اے وڈا، مہان، طاقتور وغیرہ-

بادشاہِ غازی

اس حصہ د‏‏ی معنی اے جنگ جیتنے والے بادشاہ-

صاحبِ قِران

اس حصہ د‏‏ی مطلب اے دو آسمانی ملاپاں د‏‏ی صاحب-

شہنشاہ

اس لفظ د‏‏ی معنی اے سلطان یا بادشاہ-

المکرّم

اس حصہ د‏‏ی معنی اے معزّز یا سخی دا سمراج-

خاقان

اس لفظ د‏‏ی مطلب اے سینٹرل ایشا دے منگول نسل تو‏ں آنے والے شخصیات-

ظلّ اللہ

(عربی: ظِلُّ ٱلله) د‏‏ی معنی اے اللہ د‏‏ی پناہ-

شہنشاہِ سلطنت الہندیہ

(شَاهَنْشَاهِ سُلْطَنَاتُ ٱلْهِنْدِيَّه وَٱلْمُغَالِيَّه) د‏‏ی معنی اے ہندیہ یا اِندتا سلطنت دے شہنشاہ-

فردوسِ آشیانہ

فارسی شدہ اس لقب د‏‏ی معنی اے دستیابِ جنّت.

ہور ویکھو

• مغلیہ سلطنت