حافظ میاں اللہ بخش

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

حافظ میاں ﷲ بخش اک پنجابی شاعر سی۔ شاعر دا اصل نام حافظ ﷲ بخش تے شاعری متعلق نام 'پیارا' سی۔ ایہناں دا جم 1799 وچ ہویا۔ سن 1860 وچ ایہناں دی موت ہوئی۔ سکھاں دے راج وچ ایہناں نے لاہور وچ اک مدرسہ کھولھیا ہویا سی جہڑا مشہور ہویا اتے دوروں دوروں لوک پڑھن لئی آؤندے سن۔ ایہناں دی شاعری وچ شاگرد تے ودھیرے ہوئے ہن پر ایہناں دی اپنی لکھی شاعری گھٹ ملدی اے ٹاواں 2 بینت ملدے ہن۔ ایہہ نرول بینت لکھدے ہن اتے ایہناں نے کوئی قصہ اتے کہانی نہیں لکھی دیالداس مالک نال ایہناں دے سوال-جواب ہندے رہے سن۔ ایہناں سوال-جواب دے نمونے اسیں ہیٹھ لکھے دیکھدے ہاں:

شاعری نمونہ[لکھو]

سوال:- الف اساں دتا تیرے ہتھ پیسہ،
ایہدی لیا خاں چیزا توں چار میاں۔
کانپھول تے کھکھڑی، پان بیڑا،
نالے لیاوینکھاں پھلاندیہار میاں۔
جواب:- دال دشمناں نے دتا ہتھ پیسہ،
جاکے لبھّ لتی جوہ وکھری میں۔
اک عجب اجائب تھیں اکّ ڈٹھا،
اوہ دی توڑ لتی سکی لکڑی نوں

ایہہ بجھارتاں ہندیاں سن ایہناں دا شاعری وچ اچا رس نہیں ہندا سی۔ ایہہ ترت پھرت ہی تکاں نوں گھڑ لیندے سن اتے شاعری دی رچناں کر دندے سن۔ بینت نوں کہن لئی حرف دی مدد لئی جاندی سی۔ اس ویلے توں لے کے اج تک ایہہ دستور چلیا آ رہا اے۔ اوہناں نے سدھّ مہوارا ورتن تے جوڑ توڑ لفظا توں چھٹکارا پاؤن دا سبق وی سکھایا۔ اس پکھوں ایہناں دے سکول دی شاعری دوجی سکولاں توں اتم منی گئی اے۔ اﷲ بخش پیارا بہت ہی مشہور شاعر منیا گیا اے۔[1]

ہورویکھو[لکھو]

حوالے[لکھو]

  1. بمبیہاں بول، باوا بدھ سنگھ، پنہ نمبر 257

باہرلےجوڑ[لکھو]