مائی سُکھن

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
موت 1824
مشہوری دی وجہ فوجی اگوائی
جیون ساتھی سردار گلاب سنگھ بھنگی

مائی سُکھن  18ویں صدی اتے 19ویں صدی دے شروعاتی سکھ آگوُ سردار گلاب سنگھ بھنگی جسدی دی 1800 وچ موت ہو گئی سی، دی بیواہ سی۔[1] بھنگی مثل دے حکمران ڈھلوں قبیلے دے جٹّ سن جنہاں نے 1716 توں 1810 تک راج کیتا سی۔ مائی سکھن نوں اپنی فوجی لیڈرشپ لئی پنجاب وچ مانتا حاصل ہوئی۔

مائی سکھن اس علاقے دی اک طاقتور سکھ حکمران سی، جس نے پورے پنجاب وچ اپنی مانتا حاصل کیتی۔

1805 وچ، جدوں لاہور دے سکھ راجے رنجیت سنگھ دیاں طاقتاں مقدس شہر امرتسر اتے جت حاصل کردیاں سن تاں مائی سکھن ڈھلوں دی کمانڈ ہیٹھ ڈیفینڈراں دے بینڈ نے ایہناں نوں کافی ویلے لئی بند کر دتا۔[2][3] جدوں رنجیت سنگھ نے زمزمہ توپ نوں حوالے کرن دی بینتی کیتی، تاں مائی سکھن نے اسنوں بچاؤن لئی شہر نوں سیل کر دتا۔ بعد وچ، بادشاہ نے اپنے پنج جاں چھ پنڈ دے کے اسدی بہادری نوں مانتا دتی۔[4]

اسدا اک پتر، گردتّ سنگھ ڈھلوں، سی جدوں اوہ 10 سال دا سی تاں اسدے پیؤ گلاب سنگھ دی موت ہو گئی سی۔ اسدی1824 وچ موت ہو گئی۔[5]

حوالے[لکھو]

  1. Bhagata, Siṅgha (1993). A History of the Sikh Misals. Punjabi University, 197. 
  2. "Women in Power 1800-1840"; 1805 Army Leader Mai Sukhan in Punjab (India); URL accessed 29/12/14
  3. "Sikh Women in State Affairs"، URL accessed 29/12/14
  4. Mai Sukhan; In Your Face Women (includes a portrait); accessed 29/12/14
  5. Chhabra, G. S. (1972). Advanced History of the Punjab, vol 2: Ranjit Singh & post Ranjit Singh period, 2, Punjab: New Academic Publishing Company, 106.