منگ سلطنت

وکیپیڈیا توں
جاؤ: پاندھ, کھوج

منگ خاندان، 1368منگ خاندانY1Y2

مہان منگ
大明
سلطنت

1368–1644
 

 

 

1580 دے نیڑے-تیڑے من چین
راجگڑھ نانجن (انتیان پریفیکٹی)
(1368–1644)[1]
Beijing (Shuntian prefecture)
(1403–1644)[2][3]
بولیاں دفتری بولی:
مندارن
ہور چینی ذیلی-بولیاں
ہور بولیاں:
ترکی (اجوکی ایغورپرانی ایغور بولی، تبتی، منگولی، جرچین، ہور
مذہب سرگ پوجا، داؤواد، کنفیوشیس مت، بدھ دھرم، چینی لوک دھرم، اسلام
حکومت بادشاہی
سلطان (皇帝)
 - 1368–1398 ہونچو سلطان
 - 1627–1644 چونزن سلطان
جٹھیرا اچّ سکتر
 - 1402–1407 شی جن
 - 1644 وے ساؤدے
تاریخ
 - نانجنگ وکھے قیام 23 جنوری 1368
 - Beijing designated as capital 28 اکتوبر 1420
 - بیجن فتح 25 اپریل 1644
 - دکھنی منگ دا انت 22 جنوری 1662
رقبہ
 - 1415[4] 6,500,000 مربع کلومیٹر (2,509,664 مربع میل)
آبادی
 - 1393 تخمینہ 65,000,000 
 - 1403 تخمینہ 66,598,337¹ 
 - 1500 تخمینہ 125,000,000² 
 - 1600 تخمینہ 160,000,000³ 
سکہ ددھاتی:
تامبے دا کیش (, ون) سکیاں دی تند اتے کاغذی روپ وچّ
چاندی دے تائل (, لیان)
ہن دے دیس
من خاندان دی رہند-کھونہد نے 1662 تکّ دکھنی چین اتے راج کیتا، اس خاندانی دور نوں دکھنی منگ آکھیا جاندا ہے۔
¹The numbers are based on estimates made by CJ Peers in Late Imperial Chinese Armies: 1520–1840
²According to A. G. Frank, ReOrient: global economy in the Asian Age, 1998, p. 109
³According to A. Maddison, The World Economy Volume 1: A Millennial Perspective Volume 2, 2007, p. 238

سانچہ:چینی

Ming-Empire2.jpg

منگ سلطنت چین چ چلن والی اک سلطنت سی جیہڑی 1368 توں 1644 تک رئی۔ اینوں منگ ٹبر نے ٹوریا۔


منگ راجٹبر جاں منگ سلطنت (چینی: 明朝) نے 1368 توں 1644 عیسوی تکّ 276 سال چین اُتے راج کیتا سی۔ انہاں نے منگولاں دے یوآن راجٹبر دے خاتمے اتے چین وچّ اپنا راج شروع کیتا۔ ہان چینیاں دا ایہہ آخری راج پروار سی۔ منگ دور وچّ چین نوں بہت ہی سکاراتمک تے سفل سرکار ملی تے سمچے طور اتے چین نے معاشی ، سیاسی ، رہتل، فوجی میدان وچّ بہت ترقی کیتی۔ کجھ اتہاسکاراں دا مننا ہے کی "پوری منُکھ نسل دے اتہاس وچّ ایہہ حکومتی نظام تے سماجی توازن دا اک وڈا دور سی۔[5] ایہ ہان چینی لوکاں ولوں چلایا گیا آخری خاندان سی۔

ایہہ وی ویکھو[لکھو]


حوالے[لکھو]

  1. Primary capital after 1403; secondary capital after 1421.
  2. 1421 تکّ اگلیری راجدھانی؛ پھیر مڈھلی راجدھانی.
  3. The capitals-in-exile of the Southern Ming were Nanjing (1644), فوزو (1645–6), گوانگزو (1646–7), زاؤچھن (1646–52).
  4. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of world-systems research 12 (2): 219–229. ISSN 1076-156X. http://jwsr.ucr.edu/archive/vol12/number2/pdf/jwsr-v12n2-tah.pdf. Retrieved on 12 اگست 2010. 
  5. Edwin Oldfather Reischauer, John King Fairbank, Albert M. Craig (1960) A history of East Asian civilization, Volume 1. East Asia: The Great Tradition, George Allen & Unwin Ltd.

باہرلے جوڑ[لکھو]


سانچہ:چینی لوک