نظام الدین اولیا

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
نظام الدین اولیا
تصویر عنوان محبوبِ الٰہی) (سُلطان المشائخ
مذہب اسلام
خاصکر تصوف دا چشتی سلسلہ
ذاتی تفصیل
جمیا 1238
اجوکے اتر پردیش دا بدایوں ضلع
موت 3 اپریل 1325
دلی
ہور جانکاری
شہر دلی
دور 13ویں صدی دا اخیر اتے 14ویں صدی دا شروع
پیشرو فریدالدین شکرگنج
جانشین کئی، ودھیرے مشہور نصیر الدین چراغ دہلوی، امیر خسرو، احی سراج آئینہ ہند اتے برہان الدین غریب

حضرت شیخ خواجہ سید محمد نظام الدین اولیاء (1238 - 3 اپریل 1325) حضرت نظام الدین وجوں وی جانیا جاندا ہے، برصغیر دے وچّ چشتی سلسلے دے اک پرسدھ صوفی بزرگ سن۔ اس سلسلے دا یعقین سی کہ دنیا دے تیاگ اتے منکھتا(انسانیت) دی سیوا دے زریعے نال اﷲ دے قریب جانا ممکن ہے۔[1]

جیون[لکھو]

حضرت خواجہ نظام الدین اولیا دا جنم 1238 وچّ اتر پردیش دے بدایوںضلعے وچّ ہویا سی۔ ایہہ پنج سال دی عمر وچّ اپنے والد ، احمد بدایونی، دی موت دے بعد اپنی ماں، بیبی زلیخا دے نال دلی وچّ آئے۔[2] ایہناں دی جیونی دا چرچہ آئینِ اکبری، اک 16ویں صدی دے لکھتی پرمان وچّ انکت ہے، جو کہ مغل بادشاہ اکبر دے نوں رتناں وچوں اک نے لکھی سی۔[3].

1269 وچّ جدوں نظام الدین 20 سال دے سن، اوہ اجودھن (جسنوں اجکلھ پاکپتن شریف کہندے ہن، جو کہ پاکستان وچّ واقع ہے) پہنچے اتے صوفی بزرگ فرید الدین شکرگنج دے چیلے بن گئے، جنہاں نوں عامَ طور تے بابا فرید دے نام نال جانیا جاندا سی۔ نظام الدین نے اجودھن نوں اپنا نواس تھاں تاں نہیں بنایا پر اتھے اپنی روحانی پڑھائی جاری رکھی، نال ہی نال اوہناں نے دلی وچّ صوفی ابھیاس جاری رکھیا۔ اوہ ہر سال رمضان دے مہینے وچّ بابا فرید دے نال اجودھن وچّ اپنا سماں گزاردے سن۔ ایہناں دے اجودھن دے تیسرے دورے وچّ بابا فرید نے ایہناں نوں اپنا وارث تعینات کیتا، اتھوں واپسی دے نال ہی اوہناں نوں بابا فرید دے انتقال دی خبر ملی۔

نظام الدین، دلی دے کول، غیاث پور وچّ بسن توں پہلاں دلی دے وکھ وکھ علاقیاں وچّ رہے۔ غیاثپور، دلی دے کول، شہر دے رولے رپے اتے بھیڑ-بھڑکے توں دور واقع سی۔ اوہناں نے اتھے اپنا اک “خانقاہ” بنائی، جتھے وکھ وکھ سمدائے دے لوکاں نوں کھانا کھلایا جاندا سی، “خانقاہ” اک اجیہی جگہ بن گئی سی جتھے سبھ طرحاں دے لوکاں، چاہے امیر ہون جاں غریب، دی بھیڑ جمع رہندی سی۔

ایہناں دے بہت سارے مریداں نوں روحانی اچائی حاصل ہوئی، جنہاں وچّ شیخ نصیرالدین محمد چراغ دلی [4],نصیر الدین چراغ دہلوی اتے “امیر خسرو” شامل ہن، جو کہ پرسدھ ودوان، خیال/سنگیتکار، اتے دلی سلطنت دے شاہی شاعر دے نام نال مشہور سن۔

ایہناں دا انتقال 3 اپریل 1325 نوں ہوئیا۔ ایہناں دی درگاہ، نظام الدین درگاہ دلی وچّ واقع ہے۔

حوالے[لکھو]

  1. Bhakti poetry in medieval India By Neeti M. Sadarangani. Pg 60
  2. Nizamuddin Auliya
  3. Nizamuddin Auliya آئینِ اکبری، ابو الفضل ابن مبارک، اسدا انگریزی ترجمہ “ایچ. بلوکمین” اتے “کرنل ایچ. ایس. جاریٹ” نے 1873- 1907 وچّ کیتا۔ The Asiatic Society of Bengal, Calcutta, Volume III, Saints of India. (Awliyá - i - Hind), page 365. بہوتیاں نے اوہناں دے صحبت وچّ روحانی اچائیاں نوں چھویا جویں: شیخ نصیر الدین چراغ دہلوی، امیر خسرو، شیخ علال حق، شیخ اخی سراج، بنگال وچّ، شیخ وجہہ الدین یوسف چندیری وچّ، شیخ یعقوب اتے شیخ کمال مالوہ وچّ، مولانا گیاس دھر وچّ، مولانا مگھس اجین وچّ، حسین گجرات وچّ، شیخ برہاندین غریب، شیخ منتاکھب، سپنا ہسن ڈیکھاں وچّ"
  4. In The Name Of Faith Times of India, April 19, 2007.