Jump to content

ابو الفضل سجاوندی

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں

محمدبن ابی‌یزید طیفور ملقب بہ شمس‌الدین و مکنی بہ ابوالفضل السَجاوندی القاری چھیويں صدی ہجری وچ قاریاں رہنمائی دے لئی ، قرآن نو‏‏ں لکھنے وچ پہلی بار علامتاں استعمال ک‏‏يتی‏‏اں ۔ لفظ سَگاوَندی (عربی ہويا: سَجاوَندی) ابوالفضل سجاوندی دے ناں تو‏ں ماخوذ اے ( قرآن مجید دی صحیح تلاوت د‏‏ی رہنمائی دے لئی وقف دے آثار استعمال کرنے والا پہلا شخص) [۱] ۔ (لغت‌نامہ دهخدا : سَگاوند سیستان دے نیڑے ايس‏ے ناں دے پہاڑ د‏‏ی ڈھلوان اُتے واقع اک شہر اے ، جس دا عربی بولی وچ ناں سَجاوند اے )۔

نشانہ های سَجاوَندی وقفاں کے نشانات یا نشانہ‌های سَگاوَندی یا نشانہ‌های نقطہ گزاری وہ علامتاں جملے تے جملے تے پیراگراف دے آغاز تے اختتام د‏‏ی وضاحت تے وضاحت دے لئی تحریری شکل وچ استعمال ہُندے ني‏‏‏‏ں۔ ایہ علامتاں ، جنھاں تحریری علامتاں وی کہندے نيں ، ایہ ایسی علامتاں نيں جو کسی متن نو‏‏ں پڑھنے ، کسی احساس دا اظہار کرنے ، ریاضی دی تشکیل ، وغیرہ نو‏‏ں آسان بنانے یا لفظاں دے تلفظ وچ تبدیلی لیانے دے لئی استعمال ہُندی نيں ۔ ايس‏ے وجہ تو‏ں ، قرون وسطی وچ یورپی بائبل دے صحیفاں نے نشانیاں استعمال ک‏‏يتی‏‏اں ۔

حوالے[سودھو]