دیناناتھ کول "ندیم" (1916–1988) 20 ویں صدی دے ممتاز کشمیری شاعر سن ۔ اوہ 18 مارچ 1916 ء سرینگر شہر وچ پیدا ہوئے سن تے اس دے نال کشمیری شاعری دا اک جدید دور شروع ہويا .[۲] انہاں نے کشمیر وچ ترقی پسند مصنفاں دی تحریک دی وی عملی طور اُتے رہنمائی کيتی۔ کشمیر دی سرزمین دی طرف جڑدے ہوئے ، ندیم دی بولی کشمیری سی ، حالانکہ اس نے ابتدا وچ ہندی تے اردو وچ وی لکھیا سی۔ انہاں نے اپنی عمر دے شاعر دے اک وڈے گروہ نوں وی متاثر کيتا تے نال ہی اپنے توں چھوٹیاں نوں بھی۔ ندیم نے وٹستا (دریائے جہلم) ، سفر تآ شہجار (سفر تے سایہ) ہیمل تا نعگرای (ہیمال تے ناگراج) ، شوہل کل (دی شیڈی ٹری) تے بمبور تاا یمبرجل (بمبل بی اینڈ دتی ناریسس فلتے) جداں اوپیرا وی لکھے۔ سب توں زیادہ مشہور بمبار ٹا یمبرال ، جو کشمیریاں وچ شائع ہونے والا پہلا اوپیرا سی۔ [۳]می چھم آش پاگچ ( مینوں کل دا امید اے ) کشمیریاں وچ انسداد جنگ دی سب توں طاقتور نظم اے جسنوں ندیم نے لکھیا سی۔ 7 اپریل 1988 نوں انہاں دا انتقال ہوگیا۔
بھارت (۲۶ جنوری ۱۹۵۰–)
باب ادب
