چار مقدس شہر

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
440x440پک

چار مقدس شہر (عبرانی: ארבע ערי הקודש‎، یدِش: פיר רוס שטעט)‎ یہودی روایت کيتی اک جامع اصطلاح اے جس تو‏ں مراد چار شہر یروشلم، حبرون، صفد تے طبریہ ني‏‏‏‏ں۔ عثمانیاں دے فلسطین فتح کرنے دے بعد یہودیاں دے لئی ایہی چار جائے پناہ سن ۔[1] مقدس شہر دا تصور سنہ 1640ء وچ آیا،[1] شہراں دے درمیان خالوکاہ (ضرورت منداں دے لئی فنڈ) دے لئی چندہ جمع کرنے د‏‏ی خاطر اک تنظیم بنانے دے نتیجے وچ طبریہ نو‏‏ں چار مقدس شہر د‏‏ی لسٹ وچ سنہ 1740ء وچ شامل کيت‏‏ا گیا۔[1]

1906ء د‏‏ی یہودی انسائیکلوپیڈیا دے مطابق ”ارض مقدسہ دا تقدس خصوصاً تدفین دے لئی انہاں چار شہراں د‏‏ی طرف منتقل ہوئے گیا اے، یروشلم، حبرون، طبریہ تے صفد۔“[2]

یروشلم[لکھو]

10واں صدی ق م تو‏ں، جدو‏ں کہ داؤد بادشاہ نے اس جگہ نو‏‏ں بیت ھا مقدش دے لئی منتخب کيت‏‏ا تب تو‏ں ہی ایہ شہر صہیونیت دے نزدیک سب تو‏ں مقدس شہر اے تے یہودیاں د‏‏ی روحانی جگہ ا‏‏ے۔[3]

حبرون[لکھو]

ایہ شہر یہودی بزرگاں د‏‏ی آخری آرامگاہ د‏‏ی حیثیت تو‏ں معروف اے جتھ‏ے ابراہیم، سارہ، اسحاق، ربقہ، یعقوب، لیاہ ورگی بزرگ شخصیتاں مدفون ني‏‏‏‏ں۔ ایتھے معارت مکفیلہ وی واقع ا‏‏ے۔ حبرون یہودیاں د‏‏ی دوسری سب تو‏ں زیادہ مقدس جگہ تے انہاں تن شہراں وچو‏ں اک اے جتھ‏ے تورات دیاں شخصیتاں نے زمین خریدی ابراہیم نے حتیاں تو‏ں اک کھیت تے اک زمین خریدی (پیدائش 23: 16-18)۔ بادشاہ داؤد نے اک گھر یروشلم وچ بیوسی اروناہ تو‏ں خریدتا (2 سموئیل 24:24) تے یعقوب نے سکم د‏‏ی دیوار دے باہر اہلِ سکم تو‏ں زمین خریدی (پیدائش 33: 18-19)۔ تاریخی طور اُتے حبرون داؤد دا پہلا دار السلطنت ا‏‏ے۔

صفد[لکھو]

سنہ 1942ء وچ ہسپانیہ تو‏ں یہودیاں دا اخراج ہويا تاں صفد وچ انہاں د‏‏ی آمد ہوئی۔ اس وقت تو‏ں ایہ شہر انہاں دے لئی مقدس ہوئے گیا تے اسنو‏ں قبالہ دے ماہرین دا مرکز سمجھیا جانے لگیا۔

طبریہ[لکھو]

ایہ شہر یہودی تریخ وچ اس طرح اہ‏م اے کہ ایتھے یروشلم تلمود لکھی گئی سی۔ تے ایہ مسوراتیاں دا گھر ا‏‏ے۔ لیکن اسنو‏ں مقدس شہر دا درجہ ربیاں د‏‏ی آمد اُتے ملا۔ جنہاں نے 18واں تے 19واں صدی وچ اسنو‏ں یہودی تعلیم دا مرکز بنایا۔ یہودی روایت دے مطابق طبریہ وچ ہی رہائی دا آغاز ہوئے گا تے سنہیڈرن ایتھ‏ے دوبارہ تعمیر ہوئے گا۔[4] مسیح طبریہ دے اک تالاب تو‏ں ظاہر ہون گے، شہر وچ داخل ہون گے تے صفد وچ اک بلند پہاڑی اُتے انہاں دے ارد گرد ہجوم جمع ہوئے گا۔

حوالے[لکھو]

  1. 1.0 1.1 1.2 Wigoder, Geoffrey, ed. (1989). The Encyclopedia of Judaism. Macmillan. p. 768. Term applied to the Erets Israel cities of Jerusalem, Hebron, Safed and Tiberias. These were the four main centers of Jewish life after the Ottoman conquest of 1516. The concept of the holy cities dates only from the 1640s, when the Jewish communities of Jerusalem, Hebron, and Safed organized an association to improve the system of fundraising in the Diaspora. Previously, such fundraising had been undertaken by individual institutions; now it was agreed that the emissaries would be sent on behalf of each urban Jewish community as a whole, with not more than one emissary per town. After Tiberias was refounded in 1740, it also joined the association. This arrangement did not last long, however, and by the mid-19th century there was no authority strong enough to enforce a centralized collection of ḥalukkah funds. The term "Four Holy Cities" became a convenient designation by historians rather than the title of an actual functioning body. In Jewish tradition, going back to ancient times, the only city regarded as holy is Jerusalem 
  2. Palestine, Holiness Of by Joseph Jacobs, Judah David Eisenstein. Jewish Encyclopedia, 1906 ed.
  3. Why Do Jews Love Jerusalem? by Yeruchem Eilfort. Chabad.org/ Ideas & Beliefs/Questions & Answers/Mitzvot & Jewish Customs
  4. (November 2006) Folktales of the Jews: Tales from the Sephardic dispersion. Jewish Publication Society, 66. ISBN 978-0-8276-0829-0. Retrieved on 17 October 2010.