چاہ بابل

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

چاہ بابل عراقچ بغداد دے جنوب دے پاسے تقریبا 55 میل دے فاصلے تے اک چوکور کھوہ (کنواں) اے ۔ جس دا قطر 3 فٹ دے قریب اے ۔ روڑا (کنکر) سٹن نال پتہ لگدا اے کہ اس چ پانی موجود اے ۔ کہندے نیں کہ اس چ دو فرشتے ہاروت تے ماروت الٹے لٹکے ہوئے نیں تے قیامت تک الٹے لٹکے رہن گئے ۔ علماۓ یہود دا کہنا اے زمین تے قیام دے دوران ہاروت تے ماروت دی نگاہ اک خوبصورت عورت زہرا تے پئی تے اوہ اسدے قرب دے طلب گار ہوئے ۔ زہرا دے کہن تے اوہناں نے شراب خوری ، بت پرستی تے قتل و غارت توں وی گریز نئیں کیتا ، ایتھے تک کہ زہرا نوں اسم اعظم تک سکھا دتا ، زہرا اسم اعظم دی برکت نال اسمان تے چلی گئی تے ہاروت تے ماروت خدا دے غضب چ مبتلاء ہوکے چاہ بابل چ قید ہوئے ۔ قرآن پاک چ ہاروت تے ماروت دا ذکر آئیا اے پر مذکورہ قصے ول کوئی اشارہ نئیں ۔