چیانگ کائی شیک

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
چیانگ کائی شیک
蔣中正
蔣中正肖像(上色).jpg
Official photo of President Chiang Kai-shek in 1948

منصب اتے
اکتوبر 10, 1928 – دسمبر 15, 1931
Premier Tan Yankai
Soong Tse-ven
پیشرو V. K. Wellington Koo (Acting)
جانشین Lin Sen
منصب اتے
اگست 1, 1943 – 20 مئی, 1948
Acting until اکتوبر 10, 1943
Premier Soong Tse-ven
Vice Chairman Sun Fo
پیشرو Lin Sen
جانشین Himself (as President of the Republic of China)

منصب اتے
دسمبر 15, 1931 – 31 مئی, 1946
پیشرو Position established
جانشین Position abolished

منصب اتے
20 مئی, 1948 – جنوری 21, 1949
Premier Chang Chun
Wong Wen-hao
Sun Fo
نائب صدر Li Zongren
پیشرو Himself (as Chairman of the National Government of China)
جانشین Li Zongren (Acting)
منصب اتے
مارچ 1, 1950 – اپریل 5, 1975
Premier Yen Hsi-shan
Chen Cheng
Yu Hung-Chun
Chen Cheng
Yen Chia-kan
Chiang Ching-kuo
نائب صدر Li Zongren
Chen Cheng
Yen Chia-kan
پیشرو Li Zongren (Acting)
جانشین Yen Chia-kan

منصب اتے
دسمبر 4, 1930 – دسمبر 15, 1931
پیشرو Soong Tse-ven
جانشین Chen Mingshu
منصب اتے
دسمبر 9, 1935 – جنوری 1, 1938
صدر Lin Sen
پیشرو Wang Jingwei
جانشین Hsiang-hsi Kung
منصب اتے
نومبر 20, 1939 – 31 مئی, 1945
صدر Lin Sen
پیشرو Hsiang-hsi Kung
جانشین Soong Tse-ven
منصب اتے
مارچ 1, 1947 – اپریل 18, 1947
پیشرو Soong Tse-ven
جانشین Chang Chun

منصب اتے
جولائی 6, 1926 – مارچ 11, 1927
پیشرو Zhang Renjie
جانشین Woo Tsin-hang and Li Yuying
منصب اتے
12 مئی, 1936 – اپریل 1, 1938
پیشرو Hu Hanmin
جانشین Himself as Director General of the Kuomintang

منصب اتے
اپریل 1, 1938 – اپریل 5, 1975
پیشرو Himself as Chairman of the Kuomintang
جانشین Chiang Ching-kuo (as Chairman of the Kuomintang)

جم اکتوبر 31, 1887(1887-10-31)
Fenghua، Zhejiang، Qing China
وفات اپریل 5, 1975(1975-04-05) (عمر 87)
Taipei، Taiwan Province، Republic of China
دفن دی تھاں Cihu Mausoleum، Taoyuan، Taiwan Province, Republic of China
قومیت Republic of China
سیاسی جماعت Kuomintang
جیون ساتھی Mao Fumei
Yao Yecheng
Chen Jieru
Soong Mei-ling
بچے Chiang Ching-kuo
Chiang Wei-kuo (adopted)
مادر علمی Baoding Military Academy، Imperial Japanese Army Academy Preparatory School
مذہب Methodism[1]
دستخط
فوجی خدمات
عُرف "Generalissimo"or "Red General"[2]
وفاداری Kuomintang
نوکری/شاخ Republic of China Army
نوکری کے سال 1911–1975
عہدہ General Special Class (特级上将)
جنگیں Xinhai Revolution، Northern Expedition، Sino-Tibetan War، Kumul Rebellion، Soviet Invasion of Xinjiang، Chinese Civil War، Second Sino-Japanese War، Kuomintang Islamic Insurgency in China (1950–1958)
اعزازات Order of National Glory، Order of Blue Sky and White Sun، 1st class Order of the Sacred Tripod، Legion of Merit

جنم:1887ء

انتقال:1975ء

چیانگ کائی شیک (31 اکتوبر 1887 – 5 اپریل 1975) اک سیاسی اتے فوجی لیڈر سن جو 1928 توں 1975 تک چین دے لوکراج دے لیڈر وجوں سیوا نبھا رہے سن۔

چیانگ کؤمنٹاگ (کے۔ایم۔ ٹی)، چینی قوم پرست پارٹی دے اک بااثر میمبر اتے سن یات-سنت دے نزدیکی سہیوگی سن۔ چیانگ کؤمنٹنگ دی ومپوآ ملامی اکادمی دا کمانڈینٹ بن گیا اتے سن 1926 دے شروع وچ کینٹون کونپ توں بعد کے۔ایم۔ٹی۔ دے لیڈر دے طور اُتے اوہناں دی تھاں لے لئی۔ پارٹی دی کھبے تکنیک نوں ٹھیس پہنچاؤن دے بعد، چیانگ نے چین دے لمے ویلے توں ملتوی اتری مشق دی اگوائی کیتی، بہت سارے لڑاکو

1928 توں 1 9 48 تک، چیانگ نے ریپبلکن چائینا (آر۔او۔سی۔) دی قوم پرست سرکار دی نیشنل ملٹری کونسل دے چیئرمین وجوں سیوا نبھائی۔ چیانگ سماجی طور تے روڑیوادی سن، نویں زندگی دی لہر وچ روائتی چینی سبھیاچار نوں مُتحرک کرن اتے مغربی لوکتنتر اتے سورجی نیشنلسٹ لوکتنتری سماج واد دوناں نوں اک تاناشاہی سرکار دے پکھ وچ خارج کر دتا گیا سی۔ [اشارہ دی لوڑ] سن کمیونسٹاں دے نال سن دے چنگے سمضموناں نوں برقرار رکھن وچ ااہل، چیانگ نے شنگھائی وکھے قتل عام اتے Kwangtung اتے ہور کتے بغاوت دے دباء۔

دوجی چین-جاپانی جنگ دی شروعات ویلے، جو بعد وچ دوجا عالمی لڑائی دا چینی تھئیٹر بن گیا، زانگ زویلیاگ نے چیانگ نوں اغوا کر لیا اتے اسنوں کمیونسٹاں دے نال اک دوجا یونائیٹڈ فرنٹ قائم کرن لئی مجبور کیتا۔ جاپانی دی ہار توں بعد، امریکی-پرایوجت مارشل مشن، گٹھجوڑ سرکار نال گل بات کرن دی کوشش، 1 9 46 وچ ناکام ہوئی۔ چینی گھریلو لڑائی مڑ شروع ہویا، ماؤ جیدونگ دی اگوائی وچ چینی کمیونسٹ پارٹی (سیسیپی) نے راشٹرواد نوں ہرایا اتے اعلان کیتا چائیناج دی سرکار اتے فوج تائیوان ول مڑ گئے، جتھے چیانگ نے "وھائیٹ ٹیرور" وجوں جانے جان والے ویلے وچ مارشل لاء لگائے اتے ظلم والے آلوچکاں نوں کیہا۔ تائوان نوں خالی کرن توں بعد، چیانگ دی سرکار نے مکھ زمین چین نوں دوبارہ بناؤن دی اپنی اچھا دا اعلان کرنا جاری رکھیا۔ چیانگ نے 1975 وچ اپنی موت تک تائیوان نوں جمہوریہ دی صدر اتے کؤمنٹنگ دے جنرل دے طور تے سرکھات ڈھنگ نال راج کیتا، ماؤ دی موت توں صرف اک سال گھٹ۔[3][4]



چیانگ کائی شیک

قوم پرست چینی لیڈر ۔ جپان دی فوجی اکیڈمی توں ڈگری حاصل کیتی اور کجھ چر جپان دی فوج چ ملازمت کیتی ۔ 1911ء دے انقلاب چ معمولی خدمات انجام دتیاں ۔ 1913ء چ یون شہ کائی دی حکومت دا تختہ الٹن چ سرگرم حصہ لئیا ۔ 1917 ء چ سن یات سین نے کانٹن حکومت قائم کیتی تے چیانگ نے اسدی فوجی مدد کیتی ۔ 1923ء چ سن یات سین نے اسنوں روس توں امداد لین لئی ماسکو بھیجئیا ۔ واپسی تے ایہہ فوجی اکیڈیمی دا کمانڈنٹ مقرر ہوئیا ۔ سن یات سین دے مرن مگروں اسنوں اہمیت ملی ۔

1926ء چ اسدی فوج نے ہنکو ، شنگھائی تے نانکنگ تے مل مار لئیا ۔ اس نے سین دی پالیسی تے چل کے کیمونسٹاں نال تعاون کرکے روس تون امداد لئی ۔ 1927ء چ اسدی پالیسی چ ڈرامائی تبدیلی آ گئی تے کومنتاننگ تے کیمونسٹاں چ طویل خانہ جنگی شروع ہوگئی ۔

1928ء چ اوہ نانکنگ چ قومی حکومت دا سربراہ بن گئیا ۔ 1936ء چ اسنوں اغوا کر کے مجبور کیتا گئیا کہ اوہ جپان دے خلاف جنگ دا اعلان کرے تے کومنتانگ حکومت چ کیمونسٹاں نوں شامل کرے ۔ جدوں جپان نے نانکنگ تے ہنکوتے قبضہ کر لئیا تے اسنے اپنا صدر مقام چنگ کنگ بنا لئیا ۔ دوجی جنگ عظیم چ چیانگ اک اہم شخصیت سی ۔ 1943ء چ قاہرہ چ صدر روزویلٹ تے چرچل وچکار کانفرنس ہوئی تے چیانگ نے وی اس چ شرکت کیتی ۔ جنگ دے خاتمے تے چین چ خانہ جنگی شروع ہوگئی ، 1948ء چ چیانگ چین دا پہلا آئینی صدر منتخب ہوئیا ۔ 1950ء چ کیمونسٹاں نے ماؤزے تنگ دی زیر قیادت چیانگ دیاں فوجاں نوں شکست دتی تے اس نے امریکہ دی مدد نال فارموسا (تائیوان) چ اپنی حکومت قائم کر لئی ۔

حوالے[لکھو]

  1. Jay Taylor. The Generalissimo: Chiang Kai-Shek and the Struggle for Modern China. (Cambridge, MA: Belknap Press of Harvard University Press, 2009) p. 2.
  2. Pakula, Hannah (2009). The last empress: Madame Chiang Kai-Shek and the birth of modern China. Simon and Schuster, 346. ISBN 1-4391-4893-7. Retrieved on جون 28, 2010. 
  3. [1]
  4. Zarrow, Peter Gue (2005). China in War and Revolution, 1895–1949, 230–231.