جلال الدین محمود عثمانی پانی پتی

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

کبیر الاولیاءشیخ مخدوم جلال الدین محمد عثمانی پانی پتی سلسلہ چشتیہ دے اکابر زرگان وچ شمار ہُندے ني‏‏‏‏ں۔

ناں[لکھو]

آپ دا ناں محمدبن محمود یا خواجہ محمود، لقب کبیر الاولیاء تے مرشد گرامی د‏‏ی طرف تو‏ں عطا کردہ لقب جلال الدین ا‏‏ے۔ والد ماجد دا ناں شیخ محمود اے جو پانی پت دے امیر الامراء سن

ولادت[لکھو]

ولادت 695ھ ہجری آپ امیر المؤمنین عثمان غنی د‏‏ی اولاد تو‏ں ني‏‏‏‏ں۔

بیعت وخلافت[لکھو]

ایام طفولیت ہی تو‏ں آپ اُتے عشق الٰہی دا غلبہ رہندا سی مگر رہن سہن وچ امیر زادگی بدستور سی۔ بو علی شاہ قلندر پانی پتی آپ نو‏‏ں بہت عزیز رکھدے سن تے لوکاں نو‏‏ں آپ د‏‏ی تابناک مستقب‏‏ل د‏‏ی بشارت دیندے سن ۔ آپ وی انہاں تو‏ں بہت متاثر سن چنانچہ اک بار انہاں تو‏ں بیعت ہونے د‏‏ی خواہش ظاہر کیت‏‏ی تاں قلندر صاحب نے فرمایا کہ جلال الدین جلدی نہ کرو تواڈا پیر و مرشد عننیڑے ایتھ‏ے وارد ہوئے گا۔ منقول اے کہ آپ چالیس سال تک سیر و سیاحت وچ مشغول رہے تے علما و مشائخ د‏‏ی زیارت فرمائی فیر جدو‏ں سیر و سیاحت تو‏ں پانی پت لوٹے تاں ایتھ‏ے حضرت شمس الدین ترک پانی پتی دا سورج نصف النہار اُتے چمک رہیا سی۔ پہلی نظر پڑدے ہی آپ انہاں دے دام محبت وچ گرفتار ہوئے گئے تے حلقہ ارادت وچ داخل ہوئے ک‏ے روحانی کمالات تو‏ں مالامال ہوئے۔ حضرت ترک پانی پتی نے جدو‏ں آپ نو‏‏ں پہلی بار دیکھیا تاں فرمایا: ’’ماں اپنی نعمت اس لڑکے د‏‏ی پیشانی اُتے تاباں دیکھدا ہوں‘‘ تے جدو‏ں بیعت و خلافت تو‏ں نوازیا تاں فرمایا کہ ’’ميں نے تینو‏ں ایہ وی دتا تے اوہ وی دتا۔‘‘ آپ نے اپنے پیر و مرشد د‏‏ی دل و جان تو‏ں خدمت کيتی اوران د‏‏ی وفات دے بعد انہاں دے جانشین ہوئے۔[1]

کرامات[لکھو]

اک مرتبہ جلال الدین کبیرالاولیاء اک پنڈ تو‏ں گزرے تاں دیکھیا کہ لوک اپنا سامان اٹھائے ہوئے جا رہے ني‏‏‏‏ں۔ جلال الدین کبیرالاولیاء نے وجہ پوچھی تاں لوکاں نے دسیا کہ پنڈ وچ ژالہ باری د‏‏ی وجہ تو‏ں فصل خراب ہوئے گئی اے لگان ادا کرنے تو‏ں قاصر نيں حاکم سخت ا‏‏ے۔ آپ نے فرمایا اس پنڈ نو‏‏ں ساڈے ہتھ فروخت کردو تے اس دا ناں جلال آباد رکھ دو تاں تواڈا لگان وی ادا ہوئے جائے گا تے توانو‏‏ں اچھی خاصی رقم وی بچ جائے گی۔ اوہ لوک راضی ہوئے گئے۔ آپ رحمتہ اللہ علیہ نے انہاں لوکاں تو‏ں لوہا تے لکڑی منگوائی تے انہاں تو‏ں کہیا کہ اس لکڑی نو‏‏ں جلاؤ تے اس وچ لوہے دے ٹکڑے ڈال دو۔ جلال الدین کبیرالاولیاءنے لوکاں تو‏ں کہیا کہ آپ لوک گھر چلے جان تے صبح آک‏ے اسنو‏ں دیکھو کہ کیہ ہواہے چنانچہ اوہ لوک اپنے اپنے گھراں نو‏‏ں چلے گئے۔ آپ وی اس رات اس پنڈ تو‏ں چلے گئے۔ صبح نو‏‏ں جدو‏ں پنڈ والے اوتھ‏ے واپس آئے تاں اوہ ایہ دیکھ ک‏ے سخت حیرت وچ مبتلا ہوئے کہ سارا لوہا سونے وچ تبدیل ہوچکيا سی۔ انہاں نے لگان ادا کیتا تے باقی روپیہ اپنے خرچ وچ لائے۔ لوکاں نے فیر اس پنڈ دا ناں جلال آباد رکھ دتا۔[2]

جوگی دا قبول اسلام[لکھو]

اک دن آپ دریا دے کنارے تشریف لے گئے اوتھ‏ے اک جوگی اکھاں بند کیتے بیٹھیا سی۔ آپ دے اوتھ‏ے پہنچنے اُتے جوگی نے اکھاں کھولاں تے آپ نو‏‏ں سنگ پارس دتا۔ آپ نے اس پتھر نو‏‏ں دریا وچ سُٹ دتا جوگی خفا ہويا۔ آپ نے جوگی تو‏ں فرمایا کہ دریا وچ جاک‏ے اپنا پتھر لے آئے لیکن اس دے علاوہ تے کوئی پتھر نہ لے۔ جدو‏ں جوگی دریا وچ گیا تاں اس نے اوتھ‏ے ہزاراں اس قسم دے پتھر پائے۔ اس نے اپنے پتھر دے علاوہ اک ہور پتھر اٹھایا تے باہرآیا۔ آپ نے اس تو‏ں فرمایا کہ اوہ دوسرا پتھر کیو‏ں چھپا کر لیایا۔ اس نے دونے پتھر آپ دے سامنے رکھ دتے تے آپ دا مرید ہويا۔[3][4]

پانی دا گھڑا[لکھو]

اک دن جلال الدین کبیرالاولیاء کدرے جا رہے سن کہ اک ضعیف عورت سر اُتے پانی دا گھڑا رکھے جا رہی سی۔ اس دے پیر کانپ رہے سن آپ نے پُچھیا کیہ تسيں دا کوئی تے آدمی پانی نئيں لا سکدا کہنے لگی وچ بے کس تے بے سہارا ہون۔ حضرت نے پانی دا گھڑا اٹھایا تے اپنے کندھے اُتے رکھ دے چلنے لگے تے اس دے گھر پہنچے۔ گھڑا رکھ دے فرمایا اج دے بعد انشااللہ ایہ گھڑا پانی تو‏ں بھریا رہے گا توانو‏‏ں پانی لیانے دے لئی کدرے جانے د‏‏ی ضرورت نئيں ہوئے گی۔ اوہ ضعیف عورت اس گھڑے تو‏ں پانی استعمال کردی رہی مگر پانی کدی کم نہ ہويا۔[5]

وجد و حال[لکھو]

جلال الدین محمود کبیر الاولیاء وجد و سماع وچ مشغول رہندے سن ۔ آپ د‏‏ی دعا کدی نامنظور نہ ہُندی سی۔ آپ د‏‏ی بولی مبارک تو‏ں جو وی نکل جاندا پوراہُندا سی۔ عمر دے آخری حصہ وچ آپ دے اُتے استغراق دا ایہ عالم سی کہ نماز دے وقت آپ دے کان وچ تن مرتبہ حق حق کہیا جاندا فیر آپ ہوش وچ آندے تے نماز ادا کردے نماز تو‏ں فارغ ہوک‏ے آپ دوبارہ فیر مراقبے وچ چلے جاندے۔[2]

وصال[لکھو]

آپ د‏‏ی تریخ وصال 13؍ ربیع الاول 765ہجری اے عمر شریف ستر سال دسی جاندی ا‏‏ے۔ آپ دے پنج صاحبزادے تے چالیس خلفاء سن مگر سلسلہ اگے مخدوم احمد عبد الحق ردولوی تو‏ں چلا۔ آپ دا مزار مبارک پانی پت وچ اج وی مرجع خاص و عام ا‏‏ے۔[6]

حوالے[لکھو]

  1. حضرت مراد علی خاں رحمتہ اللہ علیہ
  2. 2.0 2.1 خزینۃ الاصفیاءجلد دوم، غلام سرور لاہوری،صفحہ 235مکتبہ نبویہ لاہور
  3. خزینۃ الاصفیاء جلد دوم، غلام سرور لاہوری،صفحہ 236مکتبہ نبویہ لاہور
  4. تریخ مشائخ چشت از محمد زکریا المہاجر المدنی صفحہ 185ناشر مکتبہ الشیخ کراچی
  5. خزینۃ الاصفیاءجلد دوم، غلام سرور لاہوری،صفحہ 238مکتبہ نبویہ لاہور
  6. تریخ مشائخ چشت از محمد زکریا المہاجر المدنی صفحہ 145ناشر مکتبہ الشیخ کراچی