علی احمد صابر کلیر

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
مخدوم علی احمد صابر کلیری[1]
تصویر عنوان صابر پیا Sabir Pia
مذہب اسلام
ہورناں مخدوم عالم صابر پاک، مخدوم علی احمد، بابا صابر، چراغ چشت
ذاتی تفصیل
جمیا

592ھ /1196ء

19 ربیع الاولl
ہرات، افغانستان
موت

690ھ /1291ء

11 ربیع الاول
پیران کلیر شریف، روڈکی، بھارت
ہور جانکاری
شہر Piran kalyar, Roorkee, India
پیشرو بابا فرید
جانشین شمس الدین ترک پانی پتنی, حیدر شاہ پانی پت
مذہبی جیون
عہدہ تصوف

مخدوم علاؤ الدین علی احمد صابر کلیر (پیدائش: 21 فروری 1196ء— وفات: 16 مارچ 1291ء) تیرہویں صدی دے مشہور مسلم صوفی سن۔

شجرہ نسب[لکھو]

مخدوم شیخ سید علاء الدین علی احمد صابر کلیری مستند روایت وچ حضرت امام جعفر صادق دی اولاد وچوں نیں ۔

والدہ ولوں آپ امام محمد باقر دی اولاد ہونے دے سبب توں باقری نیں تے حضرت گنج شکر دے حقیقی بھانجے تے داماد وی نیں ۔

ولادت[لکھو]

آپ 19؍ ربیع الاول 592ھ وچ ملتان دے اک مقام کوتوال وچ پیدا ہوئے پرورش و پرداخت والدہ ماجدہ دی نگرانی وچ ہوئی۔[2]

بیعت تے خلافت[لکھو]

اٹھ سال دی عمر وچ آپ اپنے ماموں دی خدمت وچ پاکپتن آ گئے۔ 603ہجری وچ انہاں توں بیعت کیتی۔ علوم عقلیہ و نقلیہ دی تحصیل بابا فرید گنج شکر دی نگرانی وچ فرمائی تے یگانہ روزگار ہوئے۔ بابا گنج شکرنے تہاناں بیعت و خلافت عطا کر کے مخلوق دی رشد و ہدایت دے لئی کلیر شریف روانہ فرمایا۔ باوجود یکہ آپ اُتے شوق و حال دا غلبہ رہندا سی تے تجرید و تفرید دی زندگی رکھدے سن مگر عائد کردہ فرائض نوں بحسن و خوبی انجام دتا تے دین و سنیت دی ایسی شمع روشن کیتی کہ اس دی لو کدی مدہم نہ ہوئی۔ منقول اے کہ آپ اک طویل عرصہ تک ماموں جان دے لنگر خانے دے نگراں رہے مگر اوتھے توں اک دانا وی نہ کھادا تے اس دے بعد توں آپ دا لقب صابر ہو گیا۔ بارہ سال تک کلیر وچ گولر دی شاخ پکڑ کے عالم تحیر وچ کھڑے رہے مگر پائے عزیمت وچ جنبش تک نہ آئی۔ جس اُتے نگاہ جمال ڈالتے اوہ باکمال ہو جاندا تے جس چیز اُتے نگاہ قہر ڈالتے اوہ خاکستر ہو جاندی۔ حضرت بابا صاحب نے فرمایا سی کہ میرے سینے دا علم نظام الدین دے کول اے تے دل دا علم علاء الدین دے کول اے۔[3]

وصال[لکھو]

آپ دی تریخ وصال 13؍ ربیع الاول 690ھ اے مزار مقدس سرزمین کلیر ضلع سہارن پور وچ نہر گنگ دے کنارے پرمرجع انام اے۔ سلسلۂ چشتیہ دی دوسری سب توں وڈی شاخ آپ ای دی نسبت توں صابری کہلاندی اے تے آپ دے سلسلہ وچ اتنے اولیاء و علما پیدا ہوئے کہ شمار ناممکن اے۔ آپ دوران سماع واصل بحق ہوئے[4] آپ خلاف شریعت نہ خود چلے نہ دوسریاں نوں چلدا دیکھ سکدے سن۔ بلکہ احکام اسلام دی خلاف ورزی کرنے والیاں نوں سختی توں ڈانٹدے سن۔ تے تہانوں دین اسلام دی تبلیغ تے علوم دین دی اشاعت دے لئی جناب فرید نے شہر فیض بخش کلیر نوں جانے دا حکم دتا۔ چنانچہ پاکپتن توں کلیر تشریف لے گئے۔ تے اوتھے پہنچ کے اپنے فرض منصبی نوں ادا کرنا شروع کر دتا۔ حالے کلیر وچ آئے ہوئے تہانوں تھوڑے ای دن لنگھے سن کہ آپ دے کمالات علمی دی ہر طرف دھوم مچ گئی۔ اک خلق خدا آپ توں فیض پانے لگی۔ جدوں شہر کلیر برباد ہویا تے اس دے بعد لوکاں اُتے آپ دی روحانی قوت دی اِنی ہیبت چھا گئی۔ کہ آپ دی خدمت وچ حاضر ہُندے ہوئے انہاں خوف آندا سی۔ آپ دے خلفاء وچ جناب شیخ شمس الدین ترک پانی پتی آپ دے ممتاز خلیفہ نیں ۔ اوہ آپ دی خدمت وچ کامل بتیس برس تک رہے۔ تے کدی آپ توں جدا نئیں ہوئے جدوں ترک پانی پتی آپ توں روحانی تحصیل کر چکے تو آپ نے انہاں حکم دتا کہ جاؤ سواراں وچ جا کے ملازم ہو جاؤ تے دیکھو جس روز تمہاری کوئی دعا کسے دے حق وچ قبول ہو جائے۔ سمجھ لینا کہ وچ دنیا توں چلا گیا۔ چنانچہ ترک پانی پتی مرشد دے حکم نال شاہی فوج وچ نوکر ہو گئے۔ تے سلطان علاء الدین خلجی دے نال چتور گڑھ دی مہم نوں سر کرنے دے لئی روانہ ہوئے۔ سلطان نے وڈی کوشش کیتی تے اک طویل عرصے تک قلعہ دا محاصرہ کیتے رکھیا۔ مگر قلعہ فتح نہ ہویا۔ اسی دوران وچ اک روز رات نوں ایسی آندھی چلی کہ تمام لشکر دے چراغ پٹ ہو گئے۔ مگر اک چراغ جل رہیا سی جسنوں دیکھ کر سلطان نوں وڈا تعجب ہویا۔ سلطان معلوم کرنے دے لئی اگے ودھیا۔ اس نے دیکھیا کہ اک شخص خیمے وچ قرآن پڑھ رہیا اے۔ اوہ ایہ ماجرا دیکھ کے چپ چاپ مؤدب کھڑا رہیا۔ جدوں ترک پانی پتی قرآن حکیم دی تلاوت توں فارغ ہوئے۔ تو سلطان نوں باہر کھڑا دیکھ کر جلدی توں اس دی تعظیم دے لئی اگے بڑھے تے پچھیا کہ حضور نے اس وقت کداں زحمت فرمائی۔ سلطان نے کہیا میرا قصور معاف کر دیجیے۔ تے اللہ دی بارگاہ وچ دعا کیجیے۔ کہ قلعہ فتح ہو جائے۔ آپ نے ایہ سن کر کہیا کہ میں تے آپ دی فوج دا اک ادنیٰ سا ملازم ہوں۔ مینوں ایسی مقبولیت کتھے نصیب اے جو میری دعا قبول ہو جائے۔ تہانوں شاید کسے نے بہکا دتا اے۔ سلطان نے اصرار کیتا کہ نئیں ایسا نہ کہیے۔ آپ دعا کیجیے۔ اللہ تعالیٰ ضرور قبول فرمائے گا۔ چنانچہ ترک پانی پتی نے دعا دے لئی ہتھ اٹھا دتے۔ اللہ نے دعا قبول فرما لی۔ تے قلعہ فتح ہو گیا۔ قدرت خدا جناب مخدوم کلیری دی بات پوری ہوئی۔ جس روز ترک پانی پتی دی دعا قبول ہوئی۔ اسی روز جناب مخدوم کلیری دا انتقال ہو گیا۔ ترک پانی پتی دے دل نے اس واقعہ ناگزیر دی گواہی دتی۔ چنانچہ اوہ کلیر پہنچے تے اپنے مرشد دے تجہیز و تکفین دے فرض نوں سر انجام دتا شہنشاہ نور الدین جہانگیر نے اپنے عہد وچ آپ دے مزار دا گنبد تعمیر کرایا سی۔ خواجہ حسن نظامی نے آپ دے عرس دی اک کیفیت لکھی اے۔ اوہ بیان کر دے نیں کہ ربیع الاول دی پہلی تریخ توں چودہ تک جناب مخدوم کلیری دا عرس ہُندا اے۔ جس وچ دو لکھ دے قریب مجمع ہُندا اے۔ صابریہ سلسلے دے سارے مشائخ تے انہاں دی خانقاہاں دے سجادہ نشین اس وچ شامل ہُندے نیں ۔[5]

حوالے[لکھو]

  1. Faizan e Hazrat Sabir Pak Kaliyar Sharif
  2. تریخ مشائخ چشت از محمد زکریا المہاجر المدنی صفحہ 180ناشر مکتبہ الشیخ کراچی
  3. خزینۃ الاصفیاءجلد دوم، غلام سرور لاہوری،صفحہ 153مکتبہ نبویہ لاہور
  4. خزینۃ الاصفیاء جلددوم، غلام سرور لاہوری،صفحہ 159مکتبہ نبویہ لاہور
  5. Religion Articles : Hamariweb.com - حضرت خواجہ مخدوم علاؤ الدین کلیری قدس سرہ العزیز تحریر:پیرمحمدامیرسلطان چشتی قادری اوگالی شریف