استاد دامن

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
استاد دامن
جنمستھان : لہور، پنجاب
جمن دیہاڑا : 4 ستمبر 1911
مرن دیہاڑا : 3 دسمبر 1984
مرنستھان : لہور، پنجاب
رہائش : لہور، پنجاب
بولی : پنجابی
دیس : پاکستان
کم : پنجابی شاعر

استاد دامن 4 ستمبر 1911 نوں لہور وچ جمے۔ اصلی ناں چراغ دین سی استاد ہم دم دے شاگرد سن۔ اس کرکے پہلاں دم دم تخلص رکھیا فیر دامن کر لیا۔ بچپن وچ رجہان پڑھݨ لکھݨ ول سی پر گھر دے حالات نے اجازت نا دتی چنانچہ اپنی جدی دکان تے بہہ کے درزیاں دا کم وی کردے رہے تے سکول وی جاندے رہے۔ دیو سماج سکول باغبان پورے توں میٹرک کیتا تے ایتھے ای شاعری شروع کیتی سیاسی جلسیاں وچ نظماں پڑھ کے جلسہ لٹ لیندے سن۔ ایس کر کے اوہناں نوں سٹیج دا بے تاج بادشاہ وی کہیا جاندا سی۔

ازادی دی تحریک دے دوران سیاسی جلسیاں وچ نظماں پڑھدے رہے۔ 1949 چ بادشاہی مسجد دے لہندے پاسے حجرے وچ آ بیٹھے۔ استاد دامن نے کتاباں نال بھرے ہوۓ ایس حجرے وچ ای ساری عمر گزار دتی تے 3 دسمبر 1984 نوں فوت ہو گئے۔

کھری گل حکمراناں دے منہ اُتے کہݨ توں نئیں ٹلدے سن جدوں وی عوامی احتجاج تے سوشسٹلسٹ سوچ نوں شعراں دا روپ دیندے سن تے اے گل حکمراناں نوں نئی چنگی لگدی سی۔

ٹیکس[لکھو]

مکان تے ٹیکس دکان تے ٹیکس
ڈیوڑی تے ٹیکس دلان تے ٹیکس
اس واسطے بولدا نئی دامن
متاں لگ جاۓ میری زبان تے ٹیکس

جاگن والیاں رج کے لٹیا اے
سوئے تسی وی او، سوئے اسیں وی آں
لالی اکھیاں دی پئی دس دی اے
روئے تسی وی او، روئے اسیں وی آں

مینوں پاگل پن درکار[لکھو]

مینوں پاگل پن درکار

مینوں پاگل پن درکار ۔

لکھاں بھیس وٹا کے ویکھے،

آسن کتے جما کے ویکھے ۔

متھے تلک لگا کے ویکھے،

کدھرے مون منا کے ویکھے ۔

اوہی رستے، اوہی پینڈے،

اوہو ہی ہاں میں چلنہار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

ہتھ کسے دے آؤنا کی اے ؟

ملاں نے جتلاؤنا کی اے ؟

پنڈت پلے پاؤنا کی اے ؟

رات دنے بس گلاں کر کر،

کجھ نہیں بن دا آخرکار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

میں نہیں سکھیا علم ریازی،

ناں میں پنڈت، ملاں، قاضی ۔

نہ میں دانی، نہ فازی،

نہ میں جھگڑے کر کر راضی ۔

نہ میں منشی، عالم فاضل،

نہ میں رند تے نہ ہشیار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

میں نہیں کھاندا ڈکو ڈولے،

رتھ جیون نوں لا ہچکولے ۔

ایویں لبھدا پھراں وچولے،

کوئی بولے تے کوئی نہ بولے ۔

ملے گلے دا آدر کر کے،

کرنا اپنا آپ سدھار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

سبھ دسدے نے ون سونے،

کول جاؤ تاں خالی چھنے ۔

دل نہ منے، تے کی منے،

ایویں من منوتی کاہدی،

گل نہ ہندی ہنے بنے،

اندر کھوٹ تے باہر سچیار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

ایہہ دنیا کی رولا گولہ،

کوئی کہندا اے مولا مولا ۔

کوئی کردا اے ٹال مٹولا،

کوئی پاؤندا اے چال مچولا ۔

مینوں کجھ پتہ نہیں چلدا،

کی ہندا اے وچ سنسار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

ولی، پیر میں پگڑ پگڑ کے،

گٹے گوڈے رگڑ رگڑ کے ۔

دل نوں ہن تے جکڑ جکڑ کے،

اینویں جھگڑے جھگڑ جھگڑ کے ۔

چھڈّ دتے نے جھگڑے جھانجے،

لمبے چوڑے کھل کھلار ۔

مینوں پاگل پن درکار ۔

ربا، مینوں پاگل پن درکار

باہرلے جوڑ[لکھو]

اتہ پتہ[لکھو]