میر انیس

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
Nuvola apps ksig.png
مغل دور دا اردو شاعر
میر ببر علی انیس
Pic-Mir-Anis-1.jpg
میر ببر علی انیس
جم1802
فیض آباد، اودھ
موت1874
لکھنؤ
قلمی ناںانیس
کم کِتہاردو شاعر
قومیتہندوستانی
دورمغل دور
صنفمرثیہ، رباعی
مضمونکربلا دی لڑائی
ویب سائٹ
www.miranees.com

میر ببر علی انیس اک ہندوستانی اردو شاعر، خاصکر مرثیہ گو سی۔ اوہ [1]فارسی، ہندی، عربی، اتے سنسکرت شبداں نوں بہت چنگی طرحاں اپنی شاعری ورتدا سی اتے اس نوں اپنے نال دے دوجیاں توں وکھ کردی سی۔

زندگی[لکھو]

ببر علی انیس دا جم 1802 نوں فیض آباد، اودھ، ہن اتر پردیش وچ ہویا سی۔

اوہ میر مستحسن خلیق دا صاحب زادہ سی۔ اسنے مولوی حیدر علی اتے مفتی حیدر عباس توں عربی، فارسی پڑھی۔ اسنے سپاگری اتے شاہسواری دی تعلیم وی حاصل کیتی سی۔ شعر؎ وچ اوہ اپنے والد توں صلاحَ لیندا سی۔ پہلاں اس دا تخلص حزیں سی پر بعد نوں شیخ امام بخش ناسخ دے کہن تے انیس اختیار کر لیا۔ شروع وچ غزل کہن لگیا، مگر والد دی نصیحت منّ کے مرثیہ کہن لگ پیا تے پھر کدے غزل دی طرف نہیں ویکھیا۔ اوہ اپنے بیٹے میر نفیس دے جم دے بعد پہلے 1859 وچ مرثیہ پڑھن عظیم آباد گیا اتے پھر 1871 وچ نواب تہور جنگ دے اصرار تے حیدرآباد دکن دا سفر کیتا۔

انیس نے مرثیئے نوں ترقی دے اچے درجے تے پہنچایا۔ اسنے اردو وچ رزمیہ شاعری دی کمی پوری کیتی اتے انسانی جذبیاں اتے قدرت دے مورت ذکر دے ذریعے زبان نوں امیر بنایا۔ 1874 نوں لکھنؤ، وچ اس دی موت ہوئی۔

شاعری دا نمونہ[لکھو]

یہ کون سا وہ فخر کہ زیبا نہیں ہمکو
وہ کیہ ہے جو ﷲ نے بخشا نہیں ہمکو
واللہ کسی چیز کی پروا نہیں ہمکو
کیا بات ہے خود خواہش دنیا نہیں ہمکو
غافل ہے وہ دنیا کے مزے جس نے لیئے ہیں

حوالے[لکھو]