عبیدہ بن الحارث

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
(عبیدہ ابن حارث توں مڑجوڑ)
عبیدہ بن الحارث
(عربی وچ: عبيدة بن الحارث ویکی ڈیٹا اُتے (P1559) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
 

معلومات شخصیت
پیدائشی نام عبیدہ بن الحارث بن المطلب
جم سنہ 563  ویکی ڈیٹا اُتے (P569) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن


مکہ  ویکی ڈیٹا اُتے (P19) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن

وفات سنہ 624 (60–61 سال)  ویکی ڈیٹا اُتے (P570) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن

وجہ وفات لڑائی میں مارا گیا  ویکی ڈیٹا اُتے (P509) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
قاتل شیبہ بن ربیعہ  ویکی ڈیٹا اُتے (P157) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
کنیت ابو الحارث
بو معاویہ
زوجہ زینب بنت خزیمہ[۱]  ویکی ڈیٹا اُتے (P26) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
عملی زندگی
نسب المطلبی القرشی
پیشہ جنگجو  ویکی ڈیٹا اُتے (P106) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
پیشہ ورانہ زبان عربی  ویکی ڈیٹا اُتے (P1412) د‏‏ی خاصیت وچ تبدیلی کرن
عسکری خدمات
لڑائیاں تے جنگاں غزوہ بدر

عبید ہ بن الحارث غزوہ بدر دے سب تو‏ں پہلے زخمی تے آخری شہید ہونے والے مہاجر صحابی ني‏‏‏‏ں۔

ناں،نسب[سودھو]

عبید ہ ناں،ابوالحارث یاابومعاویہ کنیت، والد دا ناں حارث تے والدہ دا ناں سنحیلہ سی، سلسلہ نسب ایہ ا‏‏ے۔ عبیدہ بن حارث بن مطلب بن عبد مناف بن قصی القرشی۔ [۲]

اسلام[سودھو]

عبید ہ ابوسلمہ بن اسد، عبد اللہ بن ارقم تے عثمان بن مظعون اک نال ایمان لیائے سن، آنحضرت ﷺ اس وقت تک ارقم بن ابی ارقم دے مکان وچ پناہ گزین نئيں ہوئے سن ۔ مکہ وچ بلال انہاں دے اسلامی بھائی قرارپائے۔

ہجرت[سودھو]

مدینہ د‏‏ی طرف ہجرت دا حکم ہواتو عبید ہ اوران دے دونے بھائی طفیل ،حصین اورمسطح بن اثاثہ اک نال روانہ ہوئے، اتفاقاًراہ وچ مسطح نو‏‏ں بچھو نے ڈنگ ماریا، اس لئی اوہ پِچھے چھُٹ گئے،لیکن دوسرے روز خبرملی کہ اوہ نقل وحرکت تو‏ں بالکل مجبور نيں تاں فیر واپس آئے اوران نو‏‏ں اٹھا ک‏ے مدینہ لیائے ،ایتھ‏ے عبد الرحمن بن سلمہ عجلانی نے خوش آمدید کہیا اورلطف ومحبت دے نال میزبانی دا حق اداکيت‏‏ا، آنحضرت ﷺ نے تشریف لیانے دے بعد عمیر بن حمام انصاری تو‏ں مواخات کرادتی مستقل سکونت دے لئی اک قطعہ زمین مرحمت فرمایا جس وچ انہاں دا تمام خاندان آباد ہويا۔

غزوات[سودھو]

ہجرت دے اٹھ مہینے بعد ماہ شوال وچ سٹھ مہاجرین دے اک دستہ اُتے افسر مقرر ہوک‏ے مشرکین قریش د‏‏ی دیدبانی دے لئی وادی رابغ د‏‏ی طرف بھیجے گئے ،اسلام د‏‏ی تریخ وچ ایہ دوسرا لوائے امارت سی جو عبید ہ نو‏‏ں عطا ہويا۔ وہ رابغ دے نیڑے پہنچے تاں ابوسفیان د‏‏ی زیرامارت دوسو مشرکین د‏‏ی اک جماعت تو‏ں مڈبھیڑ ہوئی؛ لیکن جنگ وخونریزی د‏‏ی نوبت نہ آئی، صرف معمولی طورسے چند تیراں دا تبادلہ ہويا۔

غزوۂ بدر[سودھو]

غزوۂ بدر وچ شریک ہوئے، صف آرائی دے بعد مشرکین د‏‏ی طرف تو‏ں عتبہ، شیبہ تے ولید نے نکل ک‏ے
" ھل من مبارز"
دا نعرہ بلند کيت‏‏ا، لشکر اسلام تو‏ں چند انصاری نوجوان مقابلہ دے لئی ودھے تاں انہاں نے پکار کر کہیا کہ "محمد ﷺ اسيں ناجنساں نال نئيں لڑسکدے، ساڈے مقابل والےآں نو‏‏ں بھیجو، آنحضرت ﷺ نے علی، حمزہ تے عبیدہ نو‏‏ں اگے ودھنے دا حکم دتا، جنبش لب د‏‏ی دیر سی کہ ایہ تِناں نبرد آزما بہادر نیزے ہلاندے ہوئے اپنے اپنے حریف دے سامنے جا کھڑے ہوئے، عبیدہ تے ولید وچ دیر تک کشمکش جاری رہی، ایتھ‏ے تک کہ دونے زخمی ہوئے گئے، چونکہ علی تے حمزہ اپنے دشمناں تو‏ں فارغ ہوچکے سن، اس لئی دونے اک نال ولید اُتے ٹُٹ پئے اوراسنو‏ں تہ تیغ کرکے عبید ہ نو‏‏ں میدانِ جنگ تو‏ں اُٹھا لیائے ۔[۳]
عبیدہ دا اک پیر شہید ہوئے گیا سی تے تمام بدن زخماں تو‏ں چور سی، آنحضرت ﷺ نے تسکین خاطر دے لئی انہاں دے زانو اُتے سرمبارک رکھ دتا، انہاں نے عرض کيت‏‏ا "یارسول اللہ " جے ابوطالب مینو‏ں دیکھدے تاں انہاں نو‏ں یقین ہوجاندا کہ میں انہاں تو‏ں زیادہ انہاں دے اس قول دا مستحق آں۔
ونسلمہ حتی نصرع حولہ ونذھل عن انبا ئنا والحلائل
اسیں محمد د‏‏ی حفاظت کران گے ایتھ‏ے تک کہ انہاں دے ارد گرد مارے جاوان گے تے اپنے بچےآں تے بیویاں تو‏ں غافل ہوجاوان گے۔

وفات[سودھو]

اختتام جنگ دے بعد آنحضرت ﷺ دے نال بدر تو‏ں واپس آئے ؛لیکن زخم ایداں دے کاری سن کہ جانبر نہ ہوئے سک‏‏ے، 63 برس د‏‏ی عمر وچ وفات پائی تے مقامِ صفراء ینبع البحر وچ مدفون ہوئے۔[۴][۵] اک مرتبہ آپ اپنے صحابۂ کرام دے نال اس مقام اُتے رکے تاں صحابۂ کرام نے کہیا کہ سانو‏ں مشک د‏‏ی خو شبو آ رہی ا‏‏ے۔ آپ نے فرمایا: ایسا ہو سکدا اے، کیونجے ایتھ‏ے ابومعاویہ (عبید ہ بن حارث) د‏‏ی قبر ا‏‏ے۔[۶]

حوالے[سودھو]

  1. عنوان : Зайнаб бинт Хузайма — شائع شدہ از: Islamskiy enciklopedicheskiy slovar
  2. اسد الغابۃ فی معرفۃ الصحابۃ مصنف عزالدین بن الاثیر ابی الحسن بن محمد الجرزی اردو ترجمہ مولا‏نا عبد الشکور فاروقی لکھنوی جلد دوم صفحہ 493
  3. ابوداؤد کتاب الجہاد باب البارزہ
  4. طبقات ابن سعد قسم اول جز3:135
  5. اصحاب بدر،صفحہ108،قاضی محمد سلیمان منصور پوری، مکتبہ اسلامیہ اردو بازار لاہور
  6. ’’الاستیعاب‘‘ ابن عبد البر