یزید دے دربار وچ زینب بنت علی دا خطبہ

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
بسم الله الرحمن الرحیم
170بك

مضامین بسلسلہ اہل تشیع:
اہل تشیع
کوئی جوان نہیں سوائے علی کے اور کوئی تلوار نہیں سوائے ذو الفقار کے

'
بسم الله الرحمن الرحيم
الله

مضامین بسلسلہ اسلام :

وصلة=اہل سنت

واقعہ کربلا دے بعد زینب بنت علی دا کردار بہت اہم اے۔ واقعہ کربلا دے بعد اوہ دمشق لے جائیاں گئیاں جتھے یزید بن معاویہ دے دربار وچ دتا گیا انہاں دا خطبہ بہت مشہور اے۔زینب بنت علی نے خطبہ اللہ دے نام نال شروع کیتا، آپ نے اپنے خطبے وچ فرمایا:

زینب بنت علی نے خطبہ اللہ دے نام نال شروع کیتا[لکھو]

سب تعریفاں اس خدا دے لیے نیں جو کائنات دا پروردگار اے ۔ تے خدا دی رحمتاں نازل ہون پیغمبر اکرم صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم پر تے انہاں دی پاکیزہ عترت و اہل بیت (علیہم السلام) پر۔ اما بعد ! بالاخر انہاں لوگاں دا اںجام برا اے جنہاں نے اپنے دامن حیات نوں برائیاں دی سیاہی نال داغدار کر کے اپنے خدا دی آیات دی تکذیب کیتی تے آیات پروردگار دا مذاق اڑایا[1]


حق دا انکار کرنے والےآں نوں مہلت دتی[لکھو]

ال عمران 178 وچ فتح مکہ دی طرف اشارہ اے کہ رسول خدا (صلی اللہ علایہ و آلہ وسلم) نے ابوسفیان ، معاوایہ ، قریش دے بزرگ افراد تے اپنے دشمناں نوں بخش دتا سی تے فرمایا سی : اذھبوا فااںتم الطلقاء (جائو تم آزاد ہو ) پھر اس آیت نوں زینب بنت علی نے استعمال کیتا

اے یزید! کی تو سمجھدا اے کہ تو نے ہم پر زمین دے گوشے تے آسماناں دے کنارے تنگ کر دتے نیں تے رسول دی آل نوں رسیاں تے زنجیراں وچ جکڑ کے دربدر پھراںے نال تو خدا دی بارگاہ وچ سرفراز ہویا تے ہم رسوا ہوئے نیں؟ کی تیرے خیال وچ ہم مظلوم ہو کے ذلیل ہو گئے تے تو ظالم بن کر سر بلند ہویا اے؟ کی تو سمجھدا اے کہ ہم پر ظلم کر کے خدا دی بارگاہ وچ تینوں شان و مقام حاصل ہو گیا اے؟۔ آج تو اپنی ظاہری فتح دی خوشی وچ سرمست اے ، مسرت و شادماںی نال سرشار ہو کے اپنے غالب ہونے پر اترا رہا اے ۔ تے خلافت دے ہمارے مسلمہ حقوق نوں غصب کر دے خوشی و سرور دا جشن منانہاںے وچ مشغول اے ۔ اپنی غلط سوچ پر مغرور نہ ہو تے هوش دی سانہاںس لے ۔ کیتا تو نے خدا دا ایہ فرمان بھلا دتا اے کہ حق دا انہاںدار کرنے والے ایہ نہ سمجھاں کہ ہم جو انہاںناں مہلت دیتے ناں ایہ انہاں دے حق وچ بھلائی اے، ہم انہاںناں مہلت اس لیے دیتے ناں کہ اوہ گناہ وچ زیادتی کراں، تے انہاں دے لیے خوار کرنے والا عذاب اے۔[2]


دشمن دی رسوائی تے اہل بیت دا حق[لکھو]

اے طلقاءدے بیٹے! کی ایہ تیرا اںصاف اے کہ تو نے اپنی مستورات تے لونڈیاں ناں چادر تے چار دیواری دا تحفظ فراہم کر کے پردے وچ بٹها رکھیا ہویا اے جبکہ رسول زادیاں نوں سر برہنہ در بدر پھرا رہا اے ۔ تو نے مخدرات عصمت دی چادراں لوٹ لیاں تے انہاں دی بے حرمتی دا مرتکب ہویا ۔ تیرے حکم پر اشقیاءنے رسول زادیاں ناں بے نقاب کر دے شہر بہ شہر پھرایا ۔[3]


شہدائے کربلا دا مقام[لکھو]

اے یزید ! یاد رکھ کہ خدا، آل رسول پاک دا تیرے توں انتقام لے کے انہاں مظلوماں دا حق انہاں نوں دلائے گا ۔ تے انہاں نوں امن و سکون دی نعمت نال مالامال کر دے گا ۔ خدا دا فرمان اے کہ تے جو لوگ اللہ دی راہ وچ مارے گئے ناں انہاںنوں مردے نہ سمجھو، بلکہ اوہ زندہ ناں اپنے رب دے ہاں توں رزق دتے جاندے نیں۔[4]


جبر دا ذکر[لکھو]

افسوس تو اس بات پر اے کہ شیطان دے ہمنوا تے بد نام لوگاں نے رحمان دے سپاہیاں تے پاکباز لوگاں ناں تہہ تیغ کر ڈالا اے۔ تے ابھی تک اس شیطاںی ٹولے دے ہاسیں نال ہمارے پاک خون دے قطرے ٹپک راے ناں ۔ انہاں دے ناپاک دہن ہمارا گوشت چبانہاںے وچ مصروف ناں تے صحرا دے بھیڑیئے انہاں پاکباز شہیداں دی مظلوم لاشاں دے ارد گرد گھوم راے ناں تے جنگل دے نجس درندے انہاں پاکیزہ جسماں دی بے حرمتی کر رہے نیں۔[5]


ازلِ نتیجۂ جنگ[لکھو]

تو (یزید) جتنا چاہے مکر و فریب کر لے تے بھر پور ناںشش کر دے دیکھ لے مگر تینوں معلوم ہونا چاہیے کہ تو نہ تو ہماری یاد لوگاں دے دلاں نال مٹا سکتا اے تے نہ ہی وحی الٰہی دے پادیزہ آثار محو کر سکتا اے ۔تو ایہ خیال خام اپنے دل نال نکال دے کہ ظاہر سازی دے ذریعے ہماری شان و منزلت نوں پا لے گا ۔تو نے جس گھناونے جرم دا ارتکاب کیتا اے اس دا بد نما داغ اپنے دامن توں ناں دھو پائے گا ۔ تیرا نظریہ نہایت کمزور تے گھٹیا اے ۔تری حکومت وچ گنتی دے چند دن باقی ناں ۔ تیرے سب ساتھی تیرا ساتھ چھوڑ جان گے ۔ تیرے پاس اس دن دی حسرت و پریشاںی دے سوا کچھ بھی نئیں بچے گا ۔ جب منادی ندا کرے گا کہ ظالم و ستمگر لوگاں دے لیے خدا دی لعنت اے ۔


ہور ویکھو[لکھو]

حوالے[لکھو]

  1. روم، آيه 10
  2. القرآن الکریم، سورہ ال عمرانہاں آیتِ پاک 178
  3. بحارالااںوار، جلد 21، صفحہ 106 و تاريخ طبرى، جلد 2، صفحہ 337
  4. القرآن الکریم، سورہ آل عمران، آیت 169
  5. مقتل الحسين مقرّم، صفحہ 357 نال 359 ؛ بحارالاںوار، جلد 45، صفحہ 132 نال 135 و احتجاج، جلد 2، صفحہ 122 نال 130

بیرونی جوڑ[لکھو]

سانچہ:کئی بوہے