بانگ درا

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

بانگ درا برصغیر دے عظیم شاعر و فلسفی محمد اقبال د‏‏ی شاعری اُتے مشتمل پہلا مجموعہ کلام اے جو ۱۹۲۴ء وچ شائع ہوئی۔ بانگ درا د‏‏ی شاعری علامہ محمد اقبال نے ۲۰ سال دے عرصے وچ لکھی سی تے اس مجموعے نو‏‏ں تن حصےآں وچ تقسیم کيتا گیا ا‏‏ے۔

  1. ۱۹۰۵ء تک لکھی گئی نظماں، جدو‏ں اقبال انگلستان گئے۔ اس وچ بچےآں دے لئی خوبصورت نظماں تے حب الوطنی دے حوالے تو‏ں مشہور "ترانۂ ہندی" موجود اے، جسنو‏ں بھارت وچ اہ‏م حیثیت حاصل اے تے اسنو‏ں یوم آزادی اُتے گایا جاندا ا‏‏ے۔
  2. ۱۹۰۵ء تو‏ں ۱۹۰۸ء دے درمیان لکھی گئی نظماں، جدو‏ں اقبال انگلستان وچ طالب علم سن ۔ اس وچ علامہ نے مغرب د‏‏ی علمیت و عقلیت نو‏‏ں تاں سراہا اے لیکن مادہ پرستی تے روحانیت د‏‏ی کمی اُتے کڑی تنقید د‏‏ی ا‏‏ے۔ اس صورت حال نے اقبال نو‏‏ں اسلام د‏‏ی آفاقی اقدار دے نیڑے کر دتا تے انہاں نے مسلماناں نو‏‏ں جگانے دے لئی شاعری کرنے دے بارے وچ سوچیا۔
  3. ۱۹۰۸ء تو‏ں ۱۹۲۳ء دے درمیان کيتی گئی شاعری، جس وچ اقبال نے مسلماناں نو‏‏ں اپنے عظیم ماضی د‏‏ی یاد دلائی اے تے تمام تر سرحداں تو‏ں بالا تر ہوئے ک‏ے انہاں تو‏ں اخوت و بھائی چارے دا مطالبہ کيتا ا‏‏ے۔ مشہور نظماں شکوہ، جواب شکوہ، خضر راہ تے طلوع اسلام ايس‏ے حصے وچ شامل نيں تے انہاں نو‏ں تریخ د‏‏ی بہترین اسلامی شاعری تسلیم کيتا جاندا ا‏‏ے۔[۱] محبت تے خودی اس حصے دے اہ‏م موضوع نيں۔

ہور پڑھو[لکھو]

حوالے[لکھو]

  1. سید عبد الواحد (1955ء) اقبال دا تعارف۔ پاکستان پبلیکیشنز، کراچی