حدیث غدیر

آزاد انسائیکلوپیڈیا، وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search

واقعہ غدیر کچھ اس طرح تو‏ں اے کہ رسول اللہ ﷺ جدو‏ں حج کر کے اپنے ساتھاں دے ھمراہ واپس مدینہ تشرہف لا رھے سن تو حضرت جبرائیل ع۔س غدیر دے مقام اُتے تشریف لاے تے اللہ دا سلام پیش کیتا تے اللہ کئی وحئ آپ ع۔س نو‏‏ں پہنچائ جس دا زکر قران شریف کئی سورہ ماعدہ وچ موجود اے " اے رسول پہنچا دو جو کچھ اُتریا تواڈے اُتے تمھارے رب کئی طرف تو‏ں تے ایسا نہ ھوا تو تساں نے اس دا کوی پیغام نہ پہنچایا "اس دے بعد آپ ع۔س نے وھاں پڑاو ڈالنے دا حکم دتا اس دے بعد جو لوگ آگے جا چکے سن انہان نوں واپس اوتھے بلانے دے لیے کہیا تے جو لوگ پیچھے رہ گئے سن انہاں دے اوتھے پہنچنے تک دا انتظار کیتا گیا اس دے بعد جدو‏ں سب لوگ اوتھے جمع ھو گئے تو اونٹھ دے پالاناں ( اونٹھ دی کاٹھئ ) دا رکن بنوایا تاکہ انہاں دی گل سب لوگ سن سکھن تے دیکھ لین اس دے بعد آپ ع۔س نے انہاں پلاناں اُتے چڑھ کر حضرت علی ع۔س دا ہتھ اپنے ہتھ تو‏ں بلند کیتا تے فرمایا "من کنتم مولا فا ھذا علئ مولا " یعنئ میں جس جس دا مولا ھاں علئ بھئ اسئ طرح اس اس دا مولا نيں " اس موقع اُتے حضرت عمر نے حضرت علی نو‏‏ں مبارکباد دیندے ھوے کہیا " اے علئ مبارک ھو آپ ساڈے اج تو‏ں ساڈے مولا ھو گئے نيں۔