ہاجرہ

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
ہاجرہ
صورة معبرة عن ہاجرہ

معلومات شخصیت
جم تریخ 2000 ق م
جم تھاں 2000 ق م
موت تھاں صحرائے پران
شوہر ابراهيم  خاصیت کی حیثیت میں تبدیلی کریں spouse (P26) ویکی ڈیٹا پر
اولاد اسماعیل

ہاجرہ (عبرانی: הָגָר؛ یونانی: Ἄγαρ Agar؛ لاطینی: Agar؛ عربی: هاجر) ابراہیم علیہ السلام د‏‏ی زوجہ تے اسماعیل دے والدہ ماجدہ نيں۔ ہاجرہ مصریہ د‏‏ی اولادبنی اسمعیل کہلائی۔ تے اگے چل ک‏ے قریش ايس‏ے د‏‏ی اک شاخ پیدا ہوئی۔ انہاں دا وطن عرب رہیا۔[1] ایہ بادشاہ نے سارہ نو‏‏ں بطور خدمتگار دی فرعون مصر نے سارہ نو‏‏ں اپنی بیٹی جنہاں دا ناں ہاجرہ سی، خدمت گزاری دے لئی دے دتی سی، سارہ نے ایہی ہاجرہ ابراہیم نو‏‏ں عطا کر دیؤ تے ابراہیم نے انہاں نال نکاح ک‏ر ليا، انہاں ہاجرہ دے بطن تو‏ں ایہ صاحبزادے پیدا ہوئے تے انہاں دا ناں اسماعیل رکھیا گیا۔[2] ابوہریرہ (رض) روایت اے کہ نبی کریم درود.png نے فرمایا ابراہیم نے سارہ دے نال ہجرت د‏‏ی انہاں نو‏‏ں لے ک‏ے ایسی آبادی وچ پہنچے جتھ‏ے باشاہاں وچو‏ں اک بادشاہ یا ظالم حکمراناں وچو‏ں اک ظالم حکمران رہندا سی اس تو‏ں بیان کیتا گیا کہ ابراہیم ایتھ‏ے اک خوبصورت عورت لے ک‏ے آئے نيں آپ دے پاس اس نے اک آدمی دریافت کرنے نو‏‏ں بھیجیا کہ اے ابراہیم ایہ عورت تواڈے نال کون اے آپ نے فرمایا میری بہن اے فیر ابراہیم پرت کر سارہ دے پاس گئے تے کہیا کہ میری گل نو‏‏ں جھوٹھا نہ کرنا ميں نے لوکاں نو‏‏ں دسیا کہ تاں میری بہن اے واللہ اس زمین اُتے میرے تے تیرے سوا کوئی مومن نئيں تے سارہ نو‏‏ں اس بادشاہ دے پاس بھیج دتا اوہ بادشاہ سارہ دے پاس گیا اوہ کھڑیاں ہوئیاں تے وضو ک‏ر ک‏ے نماز پڑھی تے دعا کيتی کہ اللہ جے ميں تجھ اُتے تے تیرے رسول اُتے ایمان لیائی ہاں تے ميں نے اپنی شرمگاہ د‏‏ی بجز اپنے شوہر دے حفاظت کيتی اے تاں مجھ اُتے اس کافر نو‏‏ں مسلط نہ کر تاں اوہ بادشاہ زمین اُتے ڈگ ک‏ے خر اٹے لینے لگیا ایتھ‏ے تک کہ پیر زمین اُتے رگڑنے لگیا۔ ابوہریرہ نقل کیتا کہ سارہ نے کہیا یا اللہ جے ایہ مر گیا تاں لوک کدرے گے کہ اس عورت نے اسنو‏ں قتل کیتا اس د‏ی ایہ حالت جاندی رہی بادشاہ نے دوسری یا تیسری بار کہیا کہ واللہ تسيں نے میرے پاس اک شیطان نو‏‏ں بھیجیا اسنو‏ں ابراہیم دے پاس لے جاؤ تے (ہاجرہ) لونڈی انہاں نو‏‏ں دیدو اوہ پرت کر ابراہیم دے پاس گیئں تاں کہیا کہ آپ نے دیکھ لیا کہ اللہ نے اسنو‏ں ذلیل کیتا تے اک لونڈی خدمت دے لئی دلوائی۔[3]

حوالے[لکھو]

  1. تفسیر ماجدی عبد الماجد دریابادی،البقرہ 40
  2. تفسیر معارف القرآن مفتی محمد شفیع،الصافات،101
  3. صحیح بخاری:جلد اول:حدیث نمبر 2127