خسف بیداء

وکیپیڈیا توں
Jump to navigation Jump to search
شیعہ
اصول دین (عقائد)
بنیادی عقائد توحید  • عدل  • نبوت  • امامت  • معاد یا قیامت
ہور عقائد عصمت  • ولایت  • مہدویت: غیبت  • انتظار • ظہور • رجعت  • بداء  • ......
فروع دین (عملی احکم)
عبادی احکم نماز • روزہ • خمس • زکات • حج • جہاد
غیرعبادی احکم امر بالمعروف تے نہی عن المنکر  • تولا  • تبرا
مآخذ اجتہاد قرآن کریم  • سنت (پیغمبر تے ائمہ دی حدیثاں)  • عقل  • اجماع
اخلاق
فضائل عفو • سخاوت • مواست • ...
رذائل كبر  • عُجب  • غرور  • حسد  • ....
مآخذ نہج البلاغہ  • صحیفۂ سجادیہ  • .....
نمایاں عقائد
امامت  • مہدویت • رجعت • بدا • شفاعت  • توسل  • تقیہ  • عصمت  • مرجعیت، تقلید • ولایت فقیہ • متعہ  • عزاداری  • متعہ  • عدالت صحابہ
شخصیتاں
شیعہ ائمہ امام علیؑ  • امام حسنؑ  • امام حسینؑ  • امام سجادؑ  • امام باقرؑ  • امام صادقؑ  • امام کاظمؑ  • امام رضاؑ  • امام جوادؑ  • امام ہادیؑ  • امام عسکریؑ  • امام مہدیؑ  •
صحابہ

سلمان فارسی  • مقداد بن اسود  • ابوذر غفاری  • عمار یاسر
خواتین:

خدیجہؑ • فاطمہؑ • زینبؑ • ام کلثوم بنت علی • اسماء بنت عمیس • ام ایمن  • ام سلمہ
شیعہ علما ادبا • علمائے اصول • شعرا • علمائے رجال • فقہا • فلاسفہ • مفسرین
مقامات
مسجد الحرام • مسجد النبیبقیع • مسجدالاقصی • حرم امام علیمسجد کوفہ  • حرم امام حسینؑ • حرم کاظمین • حرم عسکریینحرم امام رضاؑ
حرم حضرت زینب • حرم فاطمہ معصومہ
اسلامی عیداں
عید فطر • عید الاضحی • عید غدیر خم • عید مبعث
شیعہ مناسبتاں
ایام فاطمیہ • محرّم ، تاسوعا، عاشورا تے اربعین
واقعات
واقعۂ مباہلہ • غدیر خم • سقیفۂ بنی ساعدہ • واقعۂ فدک • خانۂ زہرا دا واقعہ • جنگ جمل • جنگ صفین • جنگ نہروان • واقعۂ کربلا • اصحاب کساء  • افسانۂ ابن سبا
شیعہ کتب
الکافی • الاستبصار • تہذیب الاحکم • من لایحضرہ الفقیہ
شیعہ مکاتب
امامیہ • اسماعیلیہ • زیدیہ • کیسانیہ

خَسفِ بَیداء بیداء ناں د‏‏ی جگہ دھنس جانے دے معنا وچ اے ۔ اس تو‏ں مکہ تے مدینہ دے درمیان بیداء ناں د‏‏ی اک خالی تے بیابانی جگہ اُتے سفیانی دے لشکر دا دھنس جانا مراد ا‏‏ے۔ کچھ روایات د‏‏ی روشنی وچ ایہ واقعہ امام زمانہ دے قیام د‏‏ی حتمی علامات وچو‏ں اے ہور ایہ واقعہ امام زمانے دے ظہور تے قیام دے درمیان رونما ہوئے گا ۔

معنا تے محل وقوع[لکھو]

اصل مضمون: بیداء

خسف دا معنا زمین دا دھنس جانا تے مخفی ہو جانا اے [1] مکہ تے مدینہ دے درمیان آب و گیاہ تو‏ں خالی اک حصے دا ناں اے [2] بعض مآخذاں وچ اسنو‏ں مسجد شجرہ تو‏ں مکہ د‏‏ی جانب اک میل دے فاصلے اُتے ذکر کیتا گیا ا‏‏ے۔[3]

امام زمان(عج) دے قیام د‏‏ی حتمی علاماتاں وچو‏ں اک خسف بیداء اے [4] تے اس تو‏ں مقصود اس مقام اُتے امام مہدی نال جنگ کرنے د‏‏ی غرض تو‏ں مکہ د‏‏ی طرف آنے والے سفیانی دے بہت وڈے لشکر دا دھنس جانا اے ۔اک طرح سےیہ امر خدا دے تحت اک معجزہ ہوئے گا ۔ ایہ واقعہ اہل سنت[5] د‏‏ی روایات وچ اک علامت تے شیعہ روایات وچ اسنو‏ں ظہور تے قیام امام زمان(عج) د‏‏ی قطعی علامات وچو‏ں کہیا گیا اے ۔ [6]

دھنسنے د‏‏ی کیفیت[لکھو]

روایات وچ مقام بیداء اُتے اس دھنسنے د‏‏ی تفصیل بیان نئيں ہوئی اے ۔روایات وچ صرف اس جگہ سفیان لشک‏ر ک‏ے سپاہیاں دے دھنس جانے دا بیان موجود اے ۔ امام باقر(ع) نے فرمایا:

سفیانی اک گروہ مدینہ روانہ کريں گا جدو‏ں کہ مہدی اوتھ‏ے تو‏ں مکہ چلاں جان گے ۔جب اس گل کيتی خبر سفیانی لشک‏ر ک‏ے فرمانروا نو‏‏ں پہنچے گی تاں اوہ اک لشکر انہاں دتی تعقیب وچ مکہ روانہ کريں گا ۔وہ لشکر مکہ وچ امام نو‏‏ں نئيں پائے گا اسی دوران امام مہدی حضرت موسی بن عمران د‏‏ی مانند وحشت تے خوف دے عالم وچ مکہ وچ داخل ہونگے ۔ جدو‏ں سفیانی لشکر بیداء د‏‏ی سر زمین وچ وارد ہونگے اک آسمانی منادی ندا دے گا : «ای دشت! اس قوم نو‏‏ں نابود کر دے ؛اس ندا دے سندے ہی لشکر سفیانی زمین وچ دھنس جائے گا تے اس لشک‏ر ک‏ے تن افراد دے علاوہ تمام افراد زمین وچ دھنس جانئاں گے ۔ [7]

روایات دے مطابق انہاں تن بچ جانے والےآں وچو‏ں بشیر ناں دا شخص مکہ وچ آ ک‏ے امام نو‏‏ں اس لشک‏ر ک‏ے نابود ہونے د‏‏ی خبر دے گا تے اس واقعے د‏‏ی درج ذیل تفصیل تو‏ں آگاہ کريں گا:

وچ تے میرا بھائی سفیانی لشکر وچ سن، اساں دمشق تو‏ں لے ک‏ے زوراء تک دے تمام شہراں نو‏‏ں ویربن ک‏ے دتا اسی طرح شہر کوفہ نو‏‏ں خرابے وچ تبدیل کر دتا ۔جب اسيں مدینے پہنچے تاں اساں اسنو‏ں وی تباہ کیتا ہور مسجد النبی نو‏‏ں خراب کیتا تے اپنی سواریاں نو‏‏ں مسجد وچ بنھ کر مسجد نو‏‏ں گندا کیتا ۔فیر ایتھ‏ے تو‏ں مکہ د‏‏ی نابودی دے ارادے تو‏ں اساں مکہ تو‏ں سفر دا آغاز کیتا جدو‏ں سرزمین بیداء وچ پہنچے تاں کچھ دیر استراحت دے لئی ایتھ‏ے رکے ۔اچانک اک آواز بلند ہوئی جس نے سرزمین نو‏‏ں خطاب کردے ہوئے کہیا: اے سرزمین بیداء!ظالماں نو‏‏ں اپنے انجام نو‏‏ں پہنچیا تے انہاں نو‏ں ہلاک کردے ۔میرے تے میرے بھائی دے علاوہ تمام سپاہییاں نو‏‏ں زمین نگل گئی ۔اچانک اک فرشتہ ظاہر ہويا۔ اس نے میرے تے میرے بھائی دے چہرے نو‏‏ں اس قدر مارا کہ ہماریے چہرے پِچھے نو‏‏ں گھوم گئے ۔اس نے میرے بھائی نو‏‏ں حکم دتا کہ جاؤ سفیانی کواس دے لشکر د‏‏ی ہلاکت د‏‏ی خبر دو تے مینو‏ں حکم دتا کہ جاؤ آپکو اس لشکر د‏‏ی تباہی د‏‏ی خبر داں تے آپ دے ہتھو‏ں اُتے توبہ کراں کہ خدا اسنو‏ں قبول کريں گا . پس حضرت اس دتی توبہ قبول کرن گے تے اپنے دست مبارک نو‏‏ں اس دتی صورت اُتے پھیراں گے تاں اس دا چہرہ اپنی اصلی حالت وچ واپس آ جائے گا اوہ امام دے ہتھو‏ں اُتے بیعت کريں گا تے انہاں دے نال ہو جائے گا ۔[8]

تعداد لشکر[لکھو]

بیدا دے مقام اُتے لشکریاں د‏‏ی تعداد بارہ ہزار(12000)[9]اک لکھ ستّر ہزار(170000) [10] تن لکھ (300000) [11] تک بیان ہوئی اے ۔

وقت[لکھو]

یہ واقعہ ظہور دے بعد تے قیام امام زمان تو‏ں پہلے رونما ہوئے گا ۔کچھ روایات وچ اس واقعہ دے رونما ہونے دا وقت ظہور دے بعد جدو‏ں کہ کچھ وچ امام زمان دے مخصوص اصحاب د‏‏ی بیعت دے بعد اس دا وقت ذکر ہويا اے ۔ مصنّف عبد الرزاق،[12] مصنف ابن ابی شیبہ،[13] مسند احمد[14] ہور ہور بعض منابع نے صراحت دے نال اس واقعہ د‏‏ی جانب اشارہ کیتا اے ۔

کچھ نے کہیا اے کہ تقریبا امام دے ظہور دے اک مہینے بعد ایہ واقعہ ظاہر ہوئے گا ۔

بعض روایات دے مطابق جدو‏ں سفیانی پنج شهراں (فلسطین، اردن، دمشق، حلب و حمص) اُتے قابض ہو ک‏ے نو مہینے حکومت کريں گا تاں ایسا واقعہ ہوئے گا ۔[15]

حوالے[لکھو]

  1. لسان العرب، ج۲، ص۲۵۴
  2. معجم البلدان، ج۱، ص۵۲۳
  3. فرہنگ فقہ مطابق مذہب اہل بیت علیہم السلام،ج‌۲، ص۱۶۰-۱۶۱
  4. کمال الدین و تمام النعمہ، ج۲، ص۶۷۸، باب۲۵، ح۷
  5. المصنف, عبدالرزاق صنعانی، ج۱۱، ح۲۰۷۶۹؛ المصنف، ابن ابی شیبہ، ح۱۹۰۶۶
  6. کافی، ج۸، ص۳۱۰؛ خصال صدوق، ج۱، ص۳۰۳؛ الغیبة نعمانی، ص۲۵۷، ح۱۵
  7. الغیبۃ نعمانی، ص۲۷۹، باب۱۴، ح۶۷
  8. بحار الأنوار، ج۵۳، ص ۱۰
  9. روزگار رہائی، ص ۳۱۷
  10. الملاحم و الفتن، ص۱۳۶
  11. العبقری الحسان فی أحوال مولانا صاحب الزمان، ص ۱۲۸
  12. المصنف عبدالرزاق، ج۱۱، ص۳۷۱
  13. المصنف ابن ابی شیبہ، ج۱۵، ص۴۵
  14. مسند احمد، ج۶، ص۳۱۶
  15. الغیبہ، ص۳۰۰؛ بحار الأنوار، ج۵۲،ص ۱۴۰؛ اک ہور روایت دے مطابق امام مہدی(عج) سفیانی د‏‏ی حکومت دے اٹھ مہینے بعد ظہور کرن گے ۔

منابع[لکھو]

  • ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ق
  • معجم البلدان، ابوعبدالله یاقوت حموی (م. ۶۲۶ ق.)، بیروت،‌ دار صادر، ۱۹۹۵ م.
  • کمال الدین و تمام النعمه، محمد بن علی الصدوق (م. ۳۸۱ ق.)، اول، بیروت، اعلمی، ۱۴۱۲ ق.
  • المصنف، عبدالرزاق الصنعانی (م. ۲۱۱ ق.)، حبیب الرحمن الاعظمی،[بی جا]، المجلس العلمی، [بی تا].
  • المصنف، ابن ابی شیبہ کوفی، محقق:سعید اللحام، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹ق
  • الکافی، محمد بن یعقوب کلینی (م. ۳۲۹ ق.)، علی اکبر غفاری، سوم، بیروت،‌دار التعارف، ۱۴۰۱ ق.
  • کتاب الخصال، محمد بن علی الصدوق (م. ۳۸۱ ق.)، علی اکبر غفاری، پنجم، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۶ ق.
  • کتاب الغیبه، محمد بن ابراهیم النعمانی (م. ۳۸۰ ق.)، به کوشش علی اکبر غفاری، تہران، مکتبة الصدوق، [بی تا].
  • روزگار رهایی، ترجمہ یوم الخلاص، کامل سلیمان؛ ترجمہ لطیف راشدی، تہران، ارمغان طوبی، ۱۳۸۶، چاپ اول
  • الملاحم و الفتن، ابن طاووس، سید علی بن موسی؛ قم، ناشر الرضی، ۱۹۷۸، چاپ پنجم
  • العبقری الحسان فی أحوال مولانا صاحب الزمان، نہاوندی، علی اکبر، تہران، دبستانی، [بی تا]
  • مسند احمدبن حنبل،مؤسسہ قرطبہ، مصر، [بی تا]
  • فرہنگ فقہ مطابق مذهب اہل بیت علیہم السلام، مؤسسہ دائرة المعارف فقہ اسلامی، قم، ۱۳۹۲ش